Hoe ver ben je gezakt als je een dood schaap in een slooppand hangt om te protesteren tegen de komst van een nieuwe moskee? Ik ben vegetariër, dus ik vind het sowieso zonde van het schaap. Bovendien hing de protestant waarschijnlijk niet zijn eigen schaap op, dus het zal ook wel gestolen waar zijn. Dat zijn al twee dingen die mij een goede reden geven om de actie niet chic te vinden.
Maar aan de andere kant: de actie geeft lucht aan het ongenoegen dat mensen beginnen te smaken als ze het idee krijgen dat de Moslim medeburger erg dichtbij begint te komen met zijn geloof. Dat vind ik dan wel weer een goede reden voor zoiets. Geloof moet je bestrijden vind ik; kerken, moskeeën, tempels en mentale lobotomie hebben geen pas meer in ons land, daar kun je dus legitiem verzet tegen plegen.
Dat verzet hiernaast heeft in eerste instantie niet eens met intolerantie te maken, wellicht, maar wel met angst voor extremisme en intolerantie van Moslims voor onze moderne cultuur. Voor zover ik het kan overzien, hebben de mensen die dit schaap hebben opgehangen er vooral geen zin in dat er brandbommen bij onze cartoonisten naar binnen gaan, dat er Sharia rechtspraak gepleegd wordt, dat er mannen in de kracht van hun leven zijn die een groot deel van hun tijd verspillen met bidden omdat hun profeet dat zou willen – zodat ze niet kunnen nadenken in die tijd – en dat er vrouwen in dit land gedwongen worden om zich te bedekken met een nikab, hoofddoek of andere sluier. Dat laatste doe je volgens mij echt niet vrijwillig; dat is het resultaat van jarenlange zorgvuldige culturele hersenspoeling of gewoon domweg druk vanuit je omgeving.
Is Nederland intoleranter aan het worden? Ik denk het niet. Ik denk dat Nederland nooit echt uitzonderlijk tolerant is geweest en dat we ons hiermee vooral uit goede sier op de borst willen kloppen. Als etnisch Friulaan weet ik toevallig mee te praten over die “Nederlandse tolerantie” die mij mijn hele leven al achtervolgt in opmerkingen als: “ach, wat weet jij nou, buitenlander!” of “houd je bek, Italiaan!” en zelfs: “rot toch op naar je eigen land!” terwijl ik hier geboren ben en mijn familie hier al minstens drie generaties belasting betaalt.
Het kan nog gekker. Ik kan mij herinneren dat de vader van één van mijn middelbare school-vrienden mij een gastarbeider noemde. En ik ben nota bene nog wel een telg uit een geslacht van Noord-Italiaanse wijnboeren, met een (toentertijd) praktiserende Terrazzovader en Mozaïekoom, die eigenhandig de zwembaden bij de Zwitserse villa van Charlie Chaplin hebben gemaakt! En deze Hollandse tolerante vader van mijn vriend wilde liever dood gevonden worden dan dat zijn dochter met mij in het openbaar zou worden gezien. Dat was niet leuk allemaal. Overigens is het eerste ondertussen geregeld en met zijn dochter heb ik nooit iets gehad. Maar hij is wel instrumenteel geweest – samen met een toen sterk opkomende Janmaat in de media – voor mijn aanvraag van het Nederlandse paspoort. Het illustreert hoe het Nederlandse racisme mij nooit vreemd is geweest en ik zie niet echt iets wezenlijk veranderen ten opzichte van vroeger. Nederlanders zijn, net als alle andere Europeanen die ik ondertussen heb meegemaakt, gewoon bang voor elke bedreiging van hun levenswijze. Ze hebben geen zin in ook maar de geringste inperking van hun burgerlijke vrijheden, vooral niet als deze worden ingegeven door een vroeg-middeleeuwse exo-religie.
En gelijk hebben ze, die Ollandesi. Wij Italianen hebben de Nederlanders vooral geleerd wat mooi en lekker is. En ons overwegend onschuldige Katholicisme was in het Italië dat ik ken – Friuli dus – toch al minder strak in de leer dan hier in het Hollandse, dus een bedreiging zijn we nooit echt geweest. Alhoewel; de Nederlandse vrouwen zijn ondertussen misschien gaan wennen aan het regelmatige compliment voor het schone uiterlijk, de charmante aandacht en het schier grenzeloze minne-genot. Maar dit terzijde.
Ik vind het zielig dat er vanuit de Moslim gemeenschap met de vinger naar de groeiende Nederlandse intolerantie gezwaaid wordt. Volgens mij is het zo klaar als een klontje dat je oogst wat je zaait. Dus als wij hier overspoeld worden met berichten over vrome Moslims die niet zullen rusten voordat alle kafir van de aardbodem zijn verwijderd en de orde van Mohammed is gevestigd, dan moet je er niet verbaasd over zijn dat je een attitude van dezelfde strekking tegenover je krijgt. Misschien is het een idee dat de Nederlandse Moslim gemeenschap eens gaat nadenken over de intrinsieke rol die hun religie eigenlijk speelt bij hun eigen intolerantie? Want eerlijk gezegd heb ik in de Koran nog niet kunnen vinden dat we allemaal lief en aardig moeten zijn voor elkaar. Daarentegen staat het boek wel vol met redenen om iemand anders het leven uit te helpen.
Mijn idee is dat Moslims nog wel een jaar of 400 nodig hebben om het zelfde seculariteitsniveau te bereiken als de doorsnee religieus-misleide Joods-Christelijke Nederlander, die gewoon wil kunnen blowen, drinken en seksfilms wil kunnen bekijken – en zich vooral niet meer wil laten opjutten door de smerige, intolerante en mensonterende teksten in zijn eigen religieuze verhalenboek. Ik vind het allemaal best, maar onze Moslim medelanders zullen bij tijd en wijle een opgehangen schaap voor lief moeten nemen, mits dit netjes is aangeschaft en afgerekend, natuurlijk.
