Brexit: een slui­er voor de Ita­lo-Fuc­kUp in the Ma­king…

VK van 17-10-2018 – de fo­to is in­ge­mon­teerd en staat niet in de krant

Af­ge­lo­pen zon­dag be­gon mijn va­der (1939) er maar weer eens over: de bes­te snel­we­gen in Duits­land zijn nog steeds die van Hit­ler. Ge­maakt van be­ton en on­ver­woest­baar. Het is dat die ou­we al ja­ren zijn Trek van hier naar zijn ge­boor­te­dorp in Ita­lië en te­rug al lang niet meer per au­to maakt, an­ders had hij be­ter ge­we­ten. De laat­ste stuk­ken Hit­ler­be­ton zijn ein­de­lijk weg. Mijn er­va­ring er­mee – op het stuk­je tus­sen Karls­ru­he en Ba­sel – is dat het ge­tonk van die be­ton­pla­ten ui­terst ir­ri­tant en ver­ont­rus­tend was en dat de vers aan­ge­leg­de mo­der­ne as­falt­we­gen min­stens tien keer be­ter te be­rij­den zijn.

Het ver­haal van de Hit­ler-snel­we­gen, iets waar­voor die nar­cis­ti­sche mas­sa­moor­de­naar vol­gens veel com­men­ta­to­ren toch wel cre­dits zou moe­ten heb­ben, is niet de eni­ge half­wa­re il­lu­sie die bij veel men­sen van de rond-oor­log­se ge­ne­ra­tie hard­nek­kig aan de op­per­vlak­te blijft ko­men. Die snel­we­gen wa­ren al lang ge­pland en ont­wor­pen voor­dat Hit­ler ze liet uit­voe­ren. Daar­naast is het ook nog eens zo dat die din­gen in­stru­men­teel wa­ren in de oor­logs­lo­gis­tiek die heel Eu­ro­pa en half Rus­land in brand heeft ge­zet. Dus of we nou zo po­si­tief moe­ten zijn over die snel­we­gen en de rol van Hit­ler in hun ont­staan, is nog maar de vraag.

Over Mus­so­li­ni doen ver­ge­lijk­ba­re ver­ha­len de ron­de. Hij heeft de Ita­li­a­nen hun pen­si­oen ge­ge­ven, de kin­der­bij­slag, een bij­na 0% wer­ke­loos­heid en hij maak­te een ein­de aan de Maf­fia. Voor­al dat geld deed het goed bij de Ita­li­a­nen; geld waar­voor ze niet hoef­den te wer­ken.

De ge­schie­de­nis her­haalt zich. We­der­om wordt Ita­lië ef­fec­tief ge­paaid door een po­li­tiek ui­terst twij­fel­ach­ti­ge ben­de die als wa­re Befana’s (de Ita­li­aan­se equi­va­lent van Sin­ter­klaas) met gra­tis geld aan het strooi­en zijn. De Ita­li­aan­se pen­si­oen­leef­tijd gaat om­laag waar de­ze in bij­na heel Eu­ro­pa en in Rus­land juist om­hoog gaat om een en an­der be­taal­baar te hou­den en er komt een ba­sis­loon van €780,- voor el­ke werk­ge­schik­te Ita­li­aan die geen be­taald werk kan vin­den. De Ita­li­a­nen zijn weer eens blij. De rechts-po­pu­lis­ti­sche re­ge­ring – die de­ze si­ga­ren uit de doos van de toe­kom­sti­ge ge­ne­ra­ties Ita­li­a­nen gul en on­be­heerst uit­deelt – is on­ge­kend po­pu­lair: ze wordt door 2/3 van de Ita­li­a­nen ge­steund.

On­der­tus­sen heb­ben wij in het gro­te-men­sen-Eu­ro­pa wei­nig in de ga­ten van de aan­ko­men­de cri­sis­trek­ker die Ita­lië heet. We wor­den voor­al dood­ge­gooid met de Brexit-pe­ri­ke­len die da­ge­lijks voor veel (leed)vermaak over die maf­fe Brit­ten zor­gen. Het werkt als een goe­de blik­sem­af­lei­der. We vra­gen ons al­le­maal af hoe het na april 2019 ver­der zal gaan met En­ge­land ter­wijl je ei­gen­lijk niet veel hoort over Ita­lië. Toch is de si­tu­a­tie daar le­vens­ge­vaar­lijk voor Eu­ro­pa en zou ie­der­een zich gro­te zor­gen moe­ten ma­ken; voor­al zij die geld heb­ben en die dat in een fi­nan­ci­ë­le cri­sis in één keer kun­nen kwijt­ra­ken.

De eer­ste slacht­of­fers val­len straks in Ita­lië zelf, dus wat moe­ten we ei­gen­lijk treu­ren? De hui­di­ge re­ge­ring met haar roe­ke­lo­ze sin­te­kla­ze­rij is ten­slot­te pre­cies wat ze daar wil­len, zij het in weer­wil van de Brus­sel­se bu­reau­cra­tie die de bui al lang ziet han­gen. De Ita­li­a­nen hoor je niet, die neu­ri­ën hoog­uit dat sus­lied­je waar­mee ze zich­zelf al zo lang on­we­tend hou­den… “Che sa­ra, sa­ra.…” Waar­schijn­lijk zin­gen ze dat nog als ze col­lec­tief het gro­te zwar­te gat in zin­ken waar­in Grie­ken­land ze voor ging.


Up­da­te 20-12-2018: De fe­de­ra­le roep is toch ster­ker dan het Ita­lo­Po­pu­lis­me. Dat blijkt uit het on­der­staan­de ar­ti­kel in De Volks­krant van van­daag.…