De Bi­o­Su­per: bi­o­lo­gisch ver­ant­woor­de ver­spil­ling

Het is goed om te we­ten: bi­o­lo­gi­sche su­per­mark­ten en groen­voer­win­kel­tjes zijn ver­vui­len­der dan ge­wo­ne su­per­mark­ten!

Het klinkt con­tra-in­tu­ï­tief, maar het zit als volgt in el­kaar: de door­snee eco­hip­pie­win­kel heeft een aan­zien­lijk klei­ner pu­bliek dan een ge­wo­ne su­per­markt. De om­zet in die win­kels is na­ve­nant la­ger en de door­loop­snel­heid van hun pro­duc­ten dus ook. Dit geldt voor al­les, dus ook voor de ver­se groen­ten en an­de­re ver­se spul­len.

Te­ge­lijk wor­den die pro­duc­ten in de bi­o­win­kel zo min mo­ge­lijk tot ge­heel niet ge­con­ser­veerd, want dat zou vol­gens de door­snee eco-hip­pie be­ter zijn voor de ge­zond­heid. Dat ge­wel­di­ge prin­ci­pe geeft au­to­ma­tisch meer en snel­ler be­derf en ver­ou­de­ring van het voed­sel en daar­mee een ho­ge­re af­schrijf-snel­heid in de win­kel­schap­pen. Het (snel­ler) ver­ou­der­de voed­sel wordt ver­vol­gens eer­der weg­ge­gooid. Tel de som op en je ziet het van­zelf: de bio-win­kel is puur ma­the­ma­tisch al een gro­te­re ver­spil­ler dan een re­gu­lie­re su­per­markt. (Voor de goe­de or­de: dit ver­zin ik niet zelf…)

Of­wel, als je bi­o­lo­gisch ver­ant­woord wilt ko­pen, doe dat dan bij een re­gu­lie­re su­per­markt met veel om­zet, zo­als de Al­bert Heijn of om het even wel­ke an­de­re ke­ten. El­ke zich­zelf res­pec­te­ren­de fran­chi­se luis­tert wat dat be­treft al lang naar haar klan­ten. De rest is fei­te­lijk on­zin. Tel daar­bij op dat de ge­mid­del­de bi­o­markt veel te duur is en bio-voer niet eens be­ter of ge­zon­der, dan weet je dat je als recht­ge­snaar­de groen­hip­pie aar­dig ge­no­men wordt als je bij de lo­ka­le ECO-Pla­za blijft shop­pen.

Zo is er weer een bio-my­the suc­ces­vol ont­kracht. Het ge­beurt wel va­ker. We we­ten van de vo­ri­ge ron­de nog dat diep­vries­groen­te het verst is van al­les wat wordt aan­ge­bo­den. Ver­ser dan dat be­staat niet. Dat is nu een­maal de lo­gi­ca met ge­was­sen die min­der dan een uur na­dat ze ge­oogst zijn door mid­del van een schok­vries­pro­ces wor­den ge­con­ser­veerd.

Voor wie meer wil we­ten heeft De Volks­krant af­ge­lo­pen za­ter­dag een ge­ni­aal ar­ti­kel door To­nie Mud­de over voe­dings­we­ten­schap­per Ro­san­ne Hertz­ber­ger ge­pu­bli­ceerd. Daar­in wordt ein­de­lijk kor­te met­ten ge­maakt met een aan­tal he­le hard­nek­ki­ge sprook­jes over eten; on­der an­de­re over E-num­mers, sui­ker en zout. Zij zegt: “Hul­de voor de mag­ne­tron­maal­tijd!” Ge­zien mijn zwak voor kei­har­de we­ten­schap kan ik haar niet an­ders dan ge­lijk ge­ven, zij het tan­den­knar­sen ge­zien mijn eer­de­re me­ning die hier zo on­ge­veer haaks op staat.


Up­da­te 11-4-2017, ook uit de Volks­krant: De Krui­den­vrouw­tjes slaan te­rug; on­ge­zou­ten kri­tiek op de po­si­tie van Hertz­ber­ger…