Exit Tanja Nijmeijer?

Ik wil niet lul­lig zijn, maar het zou zo maar kun­nen dat Tan­ja Nij­meij­er het leven heeft gela­ten bij de laat­ste aan­val door het rege­rings­le­ger op de FARC, de zwaar mili­tan­te rovers­club die Colom­bia onvei­lig maakt. En ik ben niet zon­der meer geneigd mede­lij­den met haar te heb­ben. Maar ze is – als ze niet meer leeft – wel gestor­ven voor een ima­gi­nair ide­aal. Tries­ter gaat haast niet.

Tan­ja heeft tij­dens een ver­blijf in Colom­bia geko­zen voor de radi­ca­le weg naar een afge­le­gen ide­aal, zoals nu ook veel jon­ge­ren van Ara­bi­sche afkomst dat doen door zich aan te slui­ten bij mis­da­di­ge clubs als Al-Qai­da. Die radi­ca­le Mos­lims doen het omdat ze door een reli­gi­eu­ze waan ver­blind zijn en den­ken dat ze god die­nen door zich als cri­mi­ne­len te gaan gedra­gen. (En die maag­den natuur­lijk.…) De Colom­bi­aan­se “com­mu­nis­ti­sche FARC”, waar­bij Tan­ja zich aan­sloot van­we­ge een mis­leid poli­tiek ide­aal, is gewoon een ordi­nai­re drugs­ben­de met mili­tai­re uni­forms en een boel zwa­re wapens. Als Tan­ja dood is, dan heeft dat in ieder geval geen poli­tiek doel gediend.

Ik zou haar dood betreu­ren, dat natuur­lijk wel. Het is ver­schrik­ke­lijk zon­de als zo’n jong iemand sterft van­we­ge een ver­gis­sing bij de keu­ze van haar poli­tie­ke affi­ni­teit – een die dui­de­lijk mis­leid is en door­drenkt moet zijn geweest van op rekru­te­ring gericht FARC-geneu­zel; en dat nog wel tij­dens een vakan­tie. “Het zal je kind maar wezen.….” denk ik dan als vader. Haar ouders, daar­mee heb ik wel mede­lij­den, en niet een klein beetje!