Siegmund Freud (1856 – 1939) – overgewaardeerde kwakzalver, charlatan en junkie

No­ti­tie voor toe­kom­sti­ge re­fe­ren­tie: ik moet een boek ko­pen, en wel dat van Fre­de­rick Crews, han­de­lend over de eeu­wi­ge char­la­tan, over­ge­waar­deer­de prut­ser, pseu­do-we­ten­schap­per, co­ca­ï­ne-jun­kie en moe­ders­kind­je Sig­mund Freud.

Nee, ik ga dat an­ders zeg­gen. Ik heb mij zo­juist het boek “Freud, the ma­king of an il­lu­si­on (2017) van Fre­de­rick Crews aan­ge­schaft, want ik wil wel eens sys­te­ma­tisch op de hoog­te ge­bracht wor­den van het rei­len en zei­len van de­ze nep-psy­cho­loog.Het is mij al heel lang dui­de­lijk dat de­ze man de be­kend­heid die hij al zo lang ge­niet niet ver­dient, maar ik wil het nu goed we­ten. Re­gels zijn ten­slot­te re­gels en ze heb­ben con­se­quen­ties: we­ten­schap moet echt en be­trouw­baar zijn en daar­om wor­den al ja­ren lang frau­de­ren­de on­der­zoe­kers ge­na­de­loos aan de schand­paal ge­na­geld. En te­recht. Weet ie­mand toe­val­lig wat Die­de­rick Sta­pel te­gen­woor­dig uit­spookt?

Als Freud nu had ge­leefd en ge­werkt, dan was hij niet ge­kwa­li­fi­ceerd ge­weest en was hij on­der­ge­scho­ven in de we­reld van de zwe­vers en de kwak­zal­vers. He­laas heeft men in het voor­oor­log­se We­nen ver­zuimd de­ze exer­ci­tie uit te voe­ren. Wel­licht heeft dat te ma­ken met de geest van de tijd op die plek. Het zat daar vol met zeer twij­fel­ach­ti­ge su­jet­ten, zo­als H.P. Bla­vats­ky met haar bi­zar on­we­zen­lij­ke the­o­so­fie, haar bip­slik­ken­de suf­ferd Ru­dolf Stei­ner met zijn slap­pe af­trek­sel van de the­o­so­fie – de an­tro­po­so­fie – en dan nog een keur aan no­toi­re maf­ke­tels waar­van Adolf Hit­ler er slechts een­tje was.

Freud heeft nog steeds ge­zag en niet bij de min­ste men­sen. Ge­luk­kig ver­liest hij da­ge­lijks ter­rein en wordt hij door een meer­der­heid van den­kers in het veld al niet meer se­ri­eus ge­no­men. Wie nog in hem ge­looft moet als pre­cies dat wor­den be­schouwd: een ge­lo­vi­ge en geen hout­snij­den­de we­ten­schap­per. De spoe­ling wordt ech­ter dun­ner en dun­ner en ik maak me sterk dat Crews Freud de laat­ste ge­na­de­slag zal ge­ven. Het wordt tijd voor een ge­ne­ra­tie gam­ma-we­ten­schap­pe­lij­ke spe­ci­a­lis­ten die niet is be­smet met het uit de lucht ge­gre­pen ge­dach­te­goed van de­ze ra­re snui­ter. Dat hij nog voor­komt in som­mi­ge tekst­boe­ken is al stui­tend ge­noeg. Dat er nog steeds “the­ra­peu­ten” zijn die hem se­ri­eus ne­men is nog veel stui­ten­der. Ik zou het ie­der­een wil­len aan­ra­den, maar ik weet wat me te doen staat: Als ik ooit bij een the­ra­peut te­recht komt, dan vraag ik eerst naar zijn/haar po­si­tie ten op­zich­te van Freud, om te kij­ken of ik niet toe­val­lig met een kwak­zal­ver te ma­ken hebt.

The Pa­ra­di­se Pa­pers: het ul­tie­me mo­re­le fail­liet van on­ze eli­tes
De Ken­ne­dy sa­men­zwe­ring, of­wel: Voo­Doo His­to­ry
T⛪UIS | MUURK✍NT | | Carlito, ergo SUM! - JAARGANG 8 | ◬