Gou­den toi­let­ten

Cri­sis? Wel­ke cri­sis…? De eco­no­mi­sche cri­sis, die de he­le pla­neet teis­tert, lijkt voor som­mi­ge men­sen wel heel erg ver weg. On­der an­de­ren voor een flin­ke kluit be­roemd­he­den waar­van je de gekste din­gen in de pers ziet ver­schij­nen. Gis­te­ren was wel een nieuw diep­te­punt wat mij be­treft. Net zo­als die ir­ri­tan­te zak van Jil San­der is er weer iets dat mijn an­ti-de­ca­den­te voel­sprie­ten recht over­eind zet en dat is nu de kop die zegt:

Kim Kar­das­hi­an en Ka­nye West ko­pen gou­den toi­let­ten.…”

Als ik zo iets lees dan be­gint mijn tem­pe­ra­tuur al te stij­gen. Waar­om ei­gen­lijk? Om­dat ik het me niet kan voor­stel­len dat men­sen zo ver­schrik­ke­lijk rijk zijn dat ze hun geld kun­nen weg­gooi­en aan fri­vo­le pro­fa­ni­tei­ten als gou­den toi­let­ten. De ver­de­ling van de wel­vaart is fun­da­men­teel fout als er men­sen zijn die van de geeuw­hon­ger om­ko­men ter­wijl er an­de­ren zijn die dus echt van gek­kig­heid niet meer we­ten wat ze met hun geld moe­ten doen. Dat stoort me echt enorm!

Het is niet goed te pra­ten dat er zul­ke gi­gan­ti­sche ver­schil­len in wel­stand zijn. Er is ook geen en­ke­le pres­ta­tie die dat recht­vaar­digt. In de en­ter­tain­ment- en de sport­we­reld is dat al he­le­maal het ge­val. Daar wordt niet echt iets sub­stan­ti­eel ge­daan maar wel be­la­che­lijk goed be­taald; aan som­mi­gen. Wat zou ik zelf doen? Ik zou niet mijn wan­smaak ten toon sprei­den door toe te ge­ven aan suf­fe idee­ën zo­als gou­den toi­let­ten. Ik zou ook geen 130.000 dol­lar aan een bed uit­ge­ven en dan in el­ke ka­mer zo’n ding neer­zet­ten. Ik zou ook geen keu­ken in­rich­ten voor 6 ton. Ze­ker niet als de mees­te kos­ten wor­den ver­oor­zaakt door de bling-bling van Swa­ro­v­ski. De Oos­ten­rijk­se kris­tal­len ge­ven al een hint: de smaak van kop­pel Kar­das­hi­an-West na­dert zeer dicht aan de pro­vin­ci­aal­se voor­keur van de Tsa­ren van het pre-re­vo­lu­ti­o­nai­re Rus­land. Ik maak me sterk dat er ook nog wel een paar ei­e­ren van Fa­ber­gé te vin­den zul­len zijn in die kitsch-pot van het wan­sma­ke­lij­ke stel.

Mocht ik ooit on­ver­hoeds in een si­tu­a­tie be­lan­den dat ik zo veel geld had dat ik er al­leen nog maar over­bo­di­ge rot­zooi van zou kun­nen ko­pen, dan zou ik er toch iets zin­vols mee gaan doen. Over mijn smaak valt te twis­ten, maar het is in ie­der ge­val niet die van de nep­pers die hier­bo­ven staan be­schre­ven. Als je geen in­ner­lij­ke cul­tuur, in­trin­sie­ke in­tel­li­gen­tie of no­mi­na­le meer­waar­de voor de mens­heid van eni­ge be­te­ke­nis hebt, dan koop je gou­den wc’s. Want dan kun je je­zelf nog wijs­ma­ken dat je iets voor­stelt. Ik heb dat ge­luk­kig niet no­dig. Ik kan een uit­ste­ken­de keu­ken in­rich­ten voor een lut­te­le frac­tie van 6 ton en mijn toi­let kan ik op de hoog­ste spe­ci­fi­ca­ties krij­gen met spul­len die ik bij de bouw­markt krijg. Ik zou me niet hoe­ven scha­men voor de ij­de­le en ar­ro­gan­te nut­te­loos­heid van mijn rijk­dom, om­dat ik het niet no­dig heb om uit pu­re per­soon­lij­ke, in­tel­lec­tu­e­le en cul­tu­re­le ar­moe­de geld over de balk te smij­ten. Er zijn men­sen en pro­jec­ten ge­noeg waar op een zin­vol­le ma­nier ka­pi­taal in kan wor­den ge­sto­ken, dus daar zou voor mij een boel te win­nen zijn. En ik zou er vol­doe­ning uit put­ten. Hoe doe ik dat op een gou­den wc?. De K‑W’s heb­ben dan wel een enor­me tiet met geld, maar het blijft een stel­le­tje ego­cen­tri­sche, or­di­nai­re sloe­bers van heel ver be­ne­den mijn stand. En ken­ne­lijk den­ken ze niet heel erg veel ver­der dan hun ei­gen ach­ter­ste lang is.

Ik word al­tijd wel een beet­je mis­se­lijk van zo’n ver­haal. Ik zou graag bij zo’n stin­kerd in het toi­let wil­len staan en dan wil­len over­ge­ven naast zijn gou­den pot om daar­na ook een goe­de bo­lus in zijn was­bak te leg­gen. Maar dan al­leen als ik weet dat het per­so­neel naar huis is, het ook voor­lo­pig niet te­rug komt en dat Lul­han­nes Geld­te­veel het zelf moet op­rui­men.