Hardleerse ballen in Eindhoven (& Delft)

Klik voor ver­gro­ting

Toen ik van­mor­gen mijn cam­pus op­fiets­te, zag ik daar een twee­tal oer­de­ge­lij­ke ge­hoofd­doek­te Je­ho­va-da­mes staan, met een bord waar­op de tekst: “Was li­fe cre­a­ted?” te le­zen was. Mijn tem­po lag net te hoog om ze nog iets toe te kun­nen roe­pen, maar mijn nei­ging was om af te stap­pen en ze uit te leg­gen dat hun stand­plaats op zijn minst een moe­di­ge keu­ze was.

De in­gang van een uni­ver­si­teits­cam­pus, bol­werk van de we­ten­schap, is nu niet be­paald een plaats waar je met me­ta­fy­si­sche gods­on­zin hoeft aan te ko­men. Daar is het langs­rij­den­de pu­bliek veel te nuch­ter en te ra­ti­o­neel voor. On­ze cam­pus­be­wo­ners zijn zel­den on­der de in­druk van va­ge praat, denk ik dan. Maar on­der­tus­sen weet ik be­ter. Ik ben soms wat on­no­zel als het om mijn ver­wach­tin­gen om­trent het neus­je van de zalm van op­ge­leid Ne­der­land gaat, en ik zit er dan ook – net zo­als van­daag weer – re­gel­ma­tig naast.

Het meest pro­mi­nen­te en zeer hard­nek­ki­ge mis­ver­stand dat mij par­ten blijft spe­len is dat uni­ver­si­teits­be­wo­ners ka­mer­breed na­den­kend en ge­ci­vi­li­seerd zijn. Uit de pers van van­daag blijkt weer eens goed dat dit echt niet het ge­val is. On­ze even­knie uit het Eind­ho­ven­se don­ke­re zui­den be­wijst dat ra­ti­o­na­li­teit, be­scha­ving en na­den­kend­heid ook bij as­pi­rant in­ge­ni­eurs / we­ten­schap­pers flink te wen­sen kan over­la­ten. Het corps al­daar heeft zich in ie­der ge­val van een van haar slech­te­re kan­ten la­ten zien. De op­roep voor een car­na­vals­feest – op zich al een ge­le­gen­heid voor ge­tei­sem uit go­ten, schu­ren en kel­ders – meld­de dood­leuk: “De wil van een vrouw doet er #nietoo.” Als er íets vol­strekt ar­cha­ïsch, de­ni­gre­rend, uit de tijd en ver­sto­ken van eni­ge be­scha­ving is, dan is het wel dit voor­beeld van mis­plaatst en nar­cis­tisch ma­cho-sek­sis­me.

Er zijn ver­zach­ten­de om­stan­dig­he­den. De op­roep werd ge­daan door het Eind­ho­vens Stu­den­ten Corps (ESC), dat in lijn met al­le cor­po­ra in Ne­der­land waar­schijn­lijk een suf­fe, slap­pe zaf­fel­ben­de is, waar­van de man­nen zich voor­al on­der en met el­kaar sterk ge­noeg voe­len om hun ach­ter­lij­ke praat uit te slaan. Er schuilt vei­lig­heid in de groep, en wel zo­da­nig dat ie­mand in naam van de club he­le ra­re din­gen kan zeg­gen, die dan ver­vol­gens de lan­de­lij­ke me­dia ha­len. Ik kan dat met de groot­ste wil van de we­reld niet be­grij­pen van jon­ge men­sen, die toch het tra­di­ti­o­ne­le, op on­der­druk­king en ach­ter­haal­de ethiek ge­ba­seer­de vrouw­beeld ver ach­ter zich ge­la­ten zou­den moe­ten heb­ben. Daar­naast neem ik aan dat ook Eind­ho­ven vrou­we­lij­ke stu­den­ten heeft, die met de­ze ac­tie van het corps toch aar­dig in hun kuif ge­tast moe­ten zijn. Dat had­den ze toch kun­nen we­ten? Sek­sis­me is niet hip en het jaagt de zelf­be­wus­te vrouw ver weg. Erg slim kan ik dat niet vin­den van de­ze jon­ge­lin­gen in de vrucht­baar­ste tijd van hun le­ven.

Het ESC heeft zich na­ti­o­naal aar­dig te kijk ge­zet, in de­zelf­de tra­di­tie als hun zus­ter­cor­po­ra door­gaans in sep­tem­ber bij de ont­groe­nin­gen doen. En zo­als ook dan ge­beurt, draait TU/e de sub­si­die­kraan dicht. Lek­ker han­dig dus, dat #nietoo.… maar niet heus. Het kost het ESC naast het enor­me ge­zichts­ver­lies nog een for­se tiet met geld ook.

Na­no-TECH: A Bra­ve New World?
Het Kli­maat Hiemstra
T⛪UIS | MUURK✍NT | | Carlito, ergo SUM! - JAARGANG 8 | ◬