Het bi­o­lo­gi­sche kunst­brein

Klik voor het ar­ti­kel over Hi­deya Sa­k­aguchi in de New Sci­en­tist

Hi­deya Sa­k­aguchi van het “Salk In­sti­tu­te for Bi­o­lo­gi­cal Sci­en­ces” in Ca­li­for­nië heeft het ge­flikt: hij heeft een or­ga­no­ï­de ge­maakt dat de mi­ni­a­tuur uit­ga­ve van een men­se­lijk brein is. Zijn doel was om me­di­cijn­on­der­zoek te fa­ci­li­te­ren zon­der daar­voor her­sens van an­de­re zoog­die­ren te hoe­ven ana­ly­se­ren. Het om­laag bren­gen van het ge­bruik van proef­die­ren is een no­bel stre­ven, dus zijn wa­pen­feit wordt als een gro­te en zeer be­lang­rij­ke stap in de me­di­sche we­ten­schap ge­zien. Ik ben ge­neigd om dat in­zicht te vol­gen, want als kat­ten­lief­heb­ber heb ik van na­tu­re iets te­gen vi­vi­sec­tie.

Er zit ech­ter een keer­zij­de aan de­ze ont­wik­ke­ling. Dat klinkt ne­ga­tie­ver dan ik het be­doel. Het is mo­ge­lijk, blijkt, dat uit stam­cel­len een ge­laagd brein­tje ge­kweekt kan wor­den dat zich ge­draagt als een neu­raal net­werk. Een ge­a­van­ceerd neu­raal net­werk is pre­cies dat wat bij ons al­les uit­maakt; wat ons apart zet van de die­ren­we­reld. Sinds Sa­k­aguchi kan dat in mi­ni­a­tuur – door men­sen­han­den – wor­den uit­ge­voerd, com­pleet met ce­re­bra­le cor­tex.

In dat laat­ste zit een be­lang­rijk is­sue. De ce­re­bra­le cor­tex is de plek waar bij men­sen het ho­ge­re be­wust­zijn ze­telt. Het is om die re­den dat ethi­ci de­ze ont­wik­ke­ling nauw­ge­zet vol­gen. Het gaat ten­slot­te om echt be­wust le­ven dat kan ont­staan. Hier­bij vraag ik me ge­lijk af of ze dat ook doen bij AI die in elek­tro­ni­sche ma­chi­nes huist. Er zal een mo­ment ko­men dat AI over­stapt naar syn­the­tisch-bi­o­lo­gi­sche net­wer­ken, sim­pel van­we­ge het feit dat bi­o­lo­gi­sche her­sens veel ef­fi­ci­ën­ter zijn dan elek­tro­ni­sche. De bi­o­lo­gi­sche bar­ri­è­re moet wor­den over­schre­den.

Het is een in­te­res­san­te vraag hoe snel een bi­o­lo­gisch-syn­the­tisch brein van men­se­lij­ke be­te­ke­nis kan wor­den ge­maakt en wor­den “in­ge­richt” als mens. Om daar te ko­men moet dat brein op de­zelf­de ma­nier sen­sor-in­put krij­gen als dat van ons. Dat zal nog wel even du­ren, want om al­les wat wij aan sen­so­ren heb­ben – huid, ogen, oren, neus etc. – na te kun­nen ma­ken en aan te kun­nen slui­ten is nog veel werk no­dig. Even­wel komt dat mo­ment er een keer aan en het is zaak er dan klaar voor te zijn. We moe­ten dan be­lang­rij­ke vra­gen kun­nen be­ant­woor­den die gaan over het be­staans­recht en de plich­ten van de (bi­o­lo­gi­sche) AI.

Bo­ven­staan­de gaat ove­ri­gens uit van een syn­the­ti­sche “mens” als huis voor een AI. De vraag is of zo’n syn­the­ti­sche mens wel wens­baar is, om­dat de­ze the­o­re­tisch de­zelf­de plus­sen en min­nen als een niet-syn­the­ti­sche mens zou heb­ben. Mis­schien krijgt een bi­o­lo­gisch-syn­the­ti­sche en­ti­teit wel een heel an­de­re vorm dan wij; daar­door wordt sen­sor in­put an­ders en daar­door dus ook het be­wust­zijn. Dat stelt ons voor een in­te­res­san­te keu­ze: “wat gaan we ma­ken en moe­ten we dat über­haupt doen…?” Zelf vind ik het char­mant om hard te be­wij­zen dat wij men­sen ook maar bio-elek­tri­sche ma­chi­nes zijn. En dat doe je door er een te ma­ken die niet te on­der­schei­den is van een vol­bloed Ho­mo Sapiens..


Leuk zij­de­ver­haal: van­daag lees ik dat we­ten­schap­pers een vis-ro­bot heb­ben ge­maakt die ener­gie op­slaat in kunst­ma­tig bloed. Dat is weer een stap dich­ter­bij de syn­the­ti­sche mens

Ro­bot-vis­ky met kunst­bloed.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *