Love is.… ont-VRIEND-en !

Als je dit leest dan weet je wat er gaat ko­men. Ik ga al mijn Fa­ceBOOK vrien­den ont­vrien­den. Dat is niet om­dat ik een sta­te­ment wil ma­ken naar men­sen toe, maar om­dat ik mijn Fa­ceBOOK vrien­den juist waar­deer. Hoe werkt dat en waar­om doe ik het zo? Hier volgt de sim­pe­le uit­leg:

  1. Mijn pa­gi­na op FB is ge­heel on­per­soon­lijk en be­vat geen en­ke­le in­for­ma­tie die iets met mij of mijn le­ven te ma­ken heeft. Ik wil als pri­vé­per­soon geen en­kel spoor in de so­ci­a­le me­dia ach­ter­la­ten. De be­rich­ten die ik plaats zijn ge­schikt voor het pu­blie­ke do­mein. Ze gaan er­gens over en zijn in de re­gel po­li­tiek of maat­schap­pe­lijk re­le­vant. Ze mel­den in ie­der ge­val niet wat er toe­val­lig voor me op mijn bord ligt, wel­ke kof­fie ik heb ge­dron­ken of hoe hef­tig mijn bips jeukt. Als je dat al­les wilt we­ten, dan heb­ben we het daar over bij een goed glas wijn en een aan­ge­naam ro­ker­tje als je dat lek­ker vindt.
  2. Al­le be­rich­ten die ik plaats zijn open­baar. Ie­der­een die mijn pa­gi­na volgt kan ze zien en er op re­a­ge­ren.
  3. Ik heb niets met eeu­wi­ge wijs­he­den van al­ler­lei vago’s die uni­ver­se­le gel­dig­heid vein­zen. Wat ik plaats is van mij­zelf óf, in de an­de­re (min­der gang­ba­re) ge­val­len, in ie­der ge­val voor­zien van com­men­taar.

Met an­de­re woor­den: je kunt mijn Fa­ceBOOK pa­gi­na ge­woon zien als je wilt, maar daar­voor moet je na mijn ac­tie iets doen: je moet ex­pli­ciet aan­ge­ven de pa­gi­na te wil­len vol­gen; een stil­zwij­gen­de ver­len­ging van jouw abon­ne­ment op mijn pa­gi­na zit er niet meer in.

Hoe gek het bo­ven­staan­de ook klinkt, de exer­ci­tie is goed voor jou en voor mij. Het voor­komt (mij als) bal­last in je vrien­den­lijst en ik zie al­leen je open­ba­re be­rich­ten, die – als het goed is – meer hout snij­den dan mel­din­gen over de maat van je on­der­broe­ken. Als dat niet het ge­val is, dan is het wel­licht raad­zaam om te over­we­gen ge­heel uit Fa­ceBOOK te stap­pen.

De an­de­re kant van de me­dail­le is dat ik de vrien­den die ik voor FB in­te­res­sant vind ook zal gaan “vol­gen”. Ik zie dan al­leen hun open­ba­re sta­te­ments, dat waar­mee ze op straat ge­zien kun­nen en wil­len wor­den. Per­soon­lij­ke ont­boe­ze­min­gen, spe­ci­aal voor hen die op de vrien­den­lijst staan, zie ik dan niet meer. Ik denk daar­aan ech­ter niet veel te mis­sen, want we eten al­le­maal het­zelf­de en we poe­pen al­le­maal op de­zelf­de pot. Wel even voor de goe­de or­de: je moet zelf in­stel­len dat je ge­volgd kunt wor­den op FB door niet-vrien­den. Dat kan al­leen als je – naast spe­ci­aal voor vrien­den – ook open­ba­re be­rich­ten aan­maakt. Het is goed om uit te zoe­ken hoe dat werkt, want dan kun je zelf ook op een zin­ni­ge ma­nier on­der­scheid gaan ma­ken tus­sen wat je wel en niet pu­bliek op je pa­gi­na zet.

Ik moet men­sen denk ik de tijd ge­ven om dit be­richt op FB te zien voor­dat ik mijn lijst de­fi­ni­tief ver­wij­der. Erg lang zal dat niet zijn; een de­zer da­gen zal het ge­beu­ren. Ik kan me zo­maar voor­stel­len dat er men­sen zijn die het per­soon­lijk gaan op­vat­ten maar daar­over kan ik kort zijn. Dit gaat – voor zo­ver mijn FB-vrin­den be­treft – ge­heel over mij en ge­heel NIET over jul­lie.

Op­rah Win­frey als pre­si­dent?
Ont­bij­ten moet? Com­mer­ci­ë­le priet­praat van de voed­sel­in­du­strie!
T⛪UIS | MUURK✍NT | | Carlito, ergo SUM! - JAARGANG 8 | ◬