mr. Kim Kar­das­hi­an

Kim (rechts) in druk stu­die­over­leg met haar werk­groep­maatjes.

Ik moet iets bij­stel­len, en dat is mijn on­ge­zou­ten en in de re­gel wei­nig po­si­tie­ve me­ning over een van die me­dia-“per­so­na­li­ties” waar­van ik me steeds af­vraag wat hun be­staans­recht nu ei­gen­lijk is. Of ik die vraag goed stel weet ik niet he­le­maal ze­ker; in die me­dia-ge­val­len is de con­nec­tie tus­sen “be­staan” en “recht” voor­al com­mer­ci­eel en daar­bij ver­sto­ken van een de­ge­lij­ke in­houd, zo­als kunst in de vorm van mu­ziek, ge­schrift of (be­we­gend) beeld bij­voor­beeld. Dat com­mer­ci­ë­le ver­leent in zo’n ge­val het recht op be­staan in plaats van een pro­duct met een be­te­ke­nis (zo­als kunst die heeft) dat een doel dient. Dit ech­ter ter­zij­de.

In een heel an­der ver­band is “recht” in­eens wel een in­te­res­san­te to­pic in re­la­tie tot me­dia-per­so­na­li­ty Kim Kar­das­hi­an. Daar­over moet ik kwa me­ning dus een aan­tal stap­pen te­rug doen en mij her­groe­pe­ren. Daar waar ik tot voor heel kort nog dacht dat zij wei­nig meer­waar­de had dan haar ho­ge me­dia­pro­fiel – dat weet-ik-veel-waar-van­daan is ge­ko­men – haar for­tuin en haar hu­we­lijk met dat week­hoofd Ka­nye West, moet ik nu toch con­clu­de­ren dat ze meer in haar mars heeft dan dat. Ik las laatst na­me­lijk in de krant dat Kim zich zo­waar in­zet voor de vrij­la­ting van on­schul­dig in­ge­slo­ten ge­van­ge­nen.

Daar­bij blijft het niet. De th­read een beet­je vol­gend kwam ik er ach­ter dat Kim K. ook nog eens rech­ten stu­deert. De fo­to hier laat haar zien in het ge­zel­schap van een paar stu­die­maatjes tij­dens een werk­ses­sie; een om­stan­dig­heid die ik zelf goed ken van mijn aca­de­mi­sche ver­le­den en die er op de fo­to toch erg au­then­tiek uit­zet. (Let op de ti­tel van het boek dat ze op ta­fel heb­ben lig­gen: Torts …) Ik kan niet an­ders dan toe­ge­ven dat ik de­ze me­vrouw toch wel wat ho­ger moet in­schat­ten dan ik al­tijd ge­daan heb. Bo­ven­dien zou ik haar niet meer over de­zelf­de me­dia-wind­bui­len-kam mo­gen sche­ren als waar bij­voor­beeld zo’n griet­je als Pa­ris Hil­ton heel soe­pel door­heen glijdt. De­ze Kim maakt echt een ver­schil en ze ge­bruikt haar hoofd nog op een gro­te-men­sen-ma­nier ook.

Kar­das­hi­an com­bi­neert nu een aan­tal din­gen die heel goed zijn in te zet­ten voor doel­ein­den die maat­schap­pe­lijk zin heb­ben. Ze krijgt het ju­ri­di­sche sys­teem van de V.S. in haar vin­gers, ze heeft veel me­dia-aan­dacht en ze heeft geld. Die din­gen sa­men stel­len haar in de ge­le­gen­heid om on­schul­di­ge ge­van­ge­nen vrij te krij­gen. Ken­ne­lijk kost dat geld, wat niet al­le in­ma­tes zo­maar kun­nen be­ta­len. Kim’s ac­tie is, hoe je er ook naar kijkt, toch bui­ten­ge­woon lo­vens­waar­dig. Ik had dit soort en­ga­ge­ment niet van de­ze da­me ver­wacht en ik zie het haar zo’n hit­te­pe­titje als Pa­ris Hil­ton al he­le­maal niet na­doen.

Rechts O.J. Simp­son, de moor­de­naar, in het mid­den Ro­bert Kar­das­hi­an, die – naar het ge­rucht gaat – stop­te met zijn car­ri­è­re als ad­vo­caat na O.J.’s on­te­rech­te vrij­spraak.

De Kar­das­hians zijn als kin­de­ren zij­de­lings be­trok­ken ge­weest bij de rechts­zaak te­gen O.J. Simp­son, die zijn ex-vrouw en haar ge­lief­de heeft ver­moord en daar­voor werd vrij­ge­spro­ken. Va­der Ro­bert Kar­das­hi­an was toen­ter­tijd een goe­de vriend van Simp­son en was tij­dens het moord­pro­ces zijn ad­vo­caat; een band die hij ver­brak toen hem dui­de­lijk werd dat O.J. – on­danks zijn vrij­spraak door de ju­ry – toch echt schul­dig was. Wel­licht heeft dat iets in Kim aan­ge­wak­kerd. Hoe het ook zij, het maakt niet uit waar­om of waar­door ze de­ze switch heeft ge­maakt. De­ze rich­ting in Kim Kar­das­hians car­ri­è­re is puur op in­houd van har­te toe te jui­chen.

Geef een reactie