Murder By Production

Ze zijn goed be­zig over­al, zelfs in de V.S.. Het is bij­zon­der om zo­iets te stel­len, om­dat het daar zel­den goed gaat in on­ze Eu­ro­pe­se ogen; ze­ker in die van de meest mil­de link­se­ri­ge snit. Van­daag moet ik na­me­lijk toe­ge­ven dat ik de ac­tie van de ooit zo recht­ge­snaar­de, Bush-on­der­steu­nen­de Re­pu­bli­kein Ar­nold Schwar­ze­n­eg­ger on­danks zijn soms twij­fel­ach­ti­ge po­li­tie­ke ma­noeu­vres bui­ten­ge­woon char­mant vind.

Ar­nie wil de olie-in­du­strie aan­kla­gen voor moord, om­dat ze do­de­lijk af­val pro­du­ceert. Het idee ligt in een al lang­lo­pen­de lijn van rechts­za­ken die moe­ten af­dwin­gen dat ver­vui­lers, die een le­vens­be­drei­ging voor de be­vol­king vor­men, wor­den ge­stopt. In die pro­ces-mo­dus zijn al ver­schil­len­de in­te­res­san­te za­ken ge­voerd: de Ne­der­land­se Staat is ge­vor­derd haar kli­maat­doe­len te ha­len, ste­den wor­den on­der druk ge­zet om dieselauto’s te we­ren, de ta­baks­in­du­strie werd op een haar na straf­rech­te­lijk ver­volgd (en wordt waar­schijn­lijk als­nog voor de rech­ter ge­sleept) en nu is het de beurt aan de olie­pro­du­cen­ten.

Ik wens Schwar­ze­n­eg­ger veel suc­ces met zijn mis­sie en zou graag zien dat hij wint. Wat er daar­na ge­beurt is ech­ter nog maar de vraag. De be­drij­ven die ach­ter de ver­vui­ling van on­ze pla­neet zit­ten zijn erg mach­tig en heb­ben hoog­ge­plaatste vrien­den. Zij zul­len hun eco­no­mi­sche be­lang la­ten gel­den bo­ven het be­lang van de volks­ge­zond­heid. In de V.S. zijn door Trump zelfs meer­de­re mi­li­eu­maat­re­ge­len af­ge­schaft om­dat ze slecht voor de eco­no­mie zou­den zijn. Dat is het ni­veau van in­tel­li­gen­tie in dat land en waar­schijn­lijk niet al­leen daar. Als klap op de vuur­pijl mo­ti­ve­ren de ac­cijns­in­kom­sten De Staat daar­bij pre­cies de ver­keer­de kant op. Dat geldt voor zo­wel de au­to-, de ta­baks- als de olie-in­du­strie. Er wordt een lu­cra­tie­ve hef­fing ge­legd op al­les wat slecht is en daar zal De Staat van moe­ten wor­den af­ge­speend.

Ik zie er nog een aan­ko­men en dat is het ver­bod op hout­ka­chels. Er was een tijd dat ik­zelf in een iets min­der gang­ba­re woon­vorm ver­toef­de, die het niet su­per­nauw nam met de wet­ten en re­gels rond huis­ves­ting maar soms ook met an­de­re, meer cru­ci­a­le over­we­gin­gen zo­als het mi­li­eu. Op zich niet erg, wa­re het niet dat er veel op hout werd ge­stookt. De re­den was on­der meer eco­no­misch; hout was over­al gra­tis te krij­gen en we kon­den ons ont­trek­ken aan het (toen nog be­staan­de) mo­no­po­lie van de (eni­ge) gas­le­ve­ran­cier die on­ze stad rijk was. “Hout-sto­ken = Ver­zet” was daar­bij een an­de­re ge­dach­te. Even­wel, toen de meest ra­bi­a­te que­ru­lan­ten mijn pand een­maal had­den ver­la­ten, heb ik per­soon­lijk al­le hout­ka­chels af­ge­schaft en ver­van­gen door gas­ge­stook­te exem­pla­ren. Dat was 25 jaar ge­le­den. De ge­vol­gen voor de lucht­kwa­li­teit wa­ren acuut. In­eens was de lucht (in en) om het huis veel aan­ge­na­mer en voor­al veel ge­zon­der.

Aan de at­ti­tu­de van mijn col­le­ga au­to­no­men heb ik kun­nen zien dat het ge­zon­de ver­stand re­gel­ma­tig het slacht­of­fer is van de po­li­tie­ke voor­keur. Als je er over na­denkt dan is het best gek dat ra­di­ca­le en ui­terst maat­schap­pij- en mi­li­eukri­ti­sche men­sen op hout sto­ken en daar­mee de om­ge­ving on­der een wolk van gif­ti­ge rook zet­ten. Het druist re­gel­recht in te­gen de eco-ide­o­lo­gi­sche ba­sis van de door­snee kra­ker. Toch werd het gros van de kraak­pan­den in de ja­ren 1980–90 op hout ge­stookt. En als die fa­cul­teit zich­zelf al zo voor het lap­je kan hou­den, dan zal het met de in be­lan­gen op­ge­han­gen in­du­strie­ën wel niet veel be­ter zijn. En wat te den­ken van de ge­set­tel­de po­li­ti­ci, die zwaar on­der de plak van de ve­le lobby’s zit­ten?

Ik heb hier al eens aan­ge­kon­digd dat het eten van vlees een keer ver­bo­den wordt. Daar blijf ik nog steeds bij, want er komt een tijd dat we wel moe­ten stop­pen met de veel te ho­ge druk op on­ze pla­neet. Als we over een paar jaar met meer dan 10 mil­jard men­sen op de­ze aar­de rond­han­gen, dan is het af­ge­lo­pen met de luxe van de vrij­blij­vend­heid. Noem me een la­ten­te des­poot, maar ik denk dat het die kant op gaat. “De Markt” gaat ons wel­zijn echt niet re­ge­len, on­danks het groei­en­de duur­zaam­heids­be­wust­zijn bij de con­su­ment van van­daag. Daar­voor zijn de ir­ra­ti­o­ne­le voor­keu­ren te ver­schil­lend en kan de rij­ke con­su­ment zich te­veel ver­oor­lo­ven.

Trump: de suc­ces­vol­ste slee­per-agent van het ro­de Azië
Volg Trump’s (im)populariteit…
T⛪UIS | MUURK✍NT | | Carlito, ergo SUM! - JAARGANG 8 | ◬