Racisme is puur natuur!

Een paar da­gen ge­le­den werd (op­nieuw) een van de reis­dag­boe­ken van Al­bert Ein­stein ge­pu­bli­ceerd. De re­cen­sen­ten van dienst ge­con­sta­teer­den daar­over ge­za­men­lijk in de pers dat me­neer Ein­stein een aar­dig ra­cis­ti­sche in­slag had. Ein­stein doet na­me­lijk al­ler­lei sap­pi­ge uit­spra­ken over Chi­ne­zen, Span­jaar­den, zelfs over jo­den en over nog een hand­vol an­de­re cul­tuur-clus­ters. Dé vraag die sinds­dien ste­vig aan het pers-fir­ma­ment prangt is: “Was Al­bert Ein­stein een ra­cist?” Mijn ant­woord: “Na­tuur­lijk was hij een ra­cist. Dat kon in zijn tijd ook nau­we­lijks an­ders. Ra­cis­me was hip, ge­pro­li­fe­reerd en er viel nau­we­lijks aan te ont­ko­men.

In een van de re­cen­sies wordt de con­sta­te­ring ge­lar­deerd met een ci­taat van Ein­stein zelf over het fe­no­meen: “Ra­cis­me is een ziek­te van de blan­ke men­sen”. Dat heeft hij er ooit eens over ge­zegd. Hier­aan zie je goed dat hij niet on­feil­baar was en ook he­le dom­me din­gen kon zeg­gen. Zijn tak van sport was The­o­re­ti­sche Fy­si­ca en niet het boei­en­de do­mein van de So­ci­a­le We­ten­schap­pen, dus de dom­mig­heid van de bo­ven­staan­de op­mer­king is hem ver­ge­ven; de uit­spraak raakt na­me­lijk kant noch wal.

Ten eer­ste is ra­cis­me geen ziek­te, ten twee­de is het al he­le­maal niet voor­be­hou­den aan blan­ken en ten der­de is “blank” een ra­cis­ti­sche in­di­ca­tor, die ver­van­gen zou moe­ten wor­den door “wit”. Dat heb ik laatst ge­leerd van Paul de Leeuw, die hier­mee toch een aar­di­ge bo­dem legt in on­ze post-ko­lo­ni­a­le lin­go. En hij heeft na­tuur­lijk ge­lijk, want “blank” im­pli­ceert een ge­ring­schat­ten­de con­no­ta­tie bij “niet-blank”. Het is een de­tail, maar des­al­niet­te­min al­ler­minst on­be­lang­rijk.

Om met de eer­ste mis­kleun te be­gin­nen: ra­cis­me is een me­cha­nis­me dat bij el­ke be­we­gen­de soort bin­nen de fau­na voor­komt. Het is in die zin ver­ge­lijk­baar met de sek­su­e­le drift. (Ik denk met de­ze stel­ling op geen en­ke­le ma­nier te over­drij­ven, maar om voor het be­te­re over­zicht bij de mens te blij­ven:) El­ke Ho­mo Sapiens is uit­ge­rust met een na­tuur­lij­ke ach­ter­docht voor het on­be­ken­de en ie­der­een die niet bij de ei­gen groep of va­ri­ë­teit be­hoort. (En met de drang tot voort­plan­ting / an­nex oog voor de sek­su­e­le as­pec­ten van de an­der sek­se). Dat was ooit es­sen­ti­eel voor ons over­le­ven, want als we dat niet had­den ge­had, dan wa­ren we waar­schijn­lijk al lang ge­le­den uit­ge­stor­ven. Wie zich niet voort­plant over­leeft als soort niet en wie zo´n 200.000 jaar ge­le­den geen ra­cist was – en dus niet ef­fec­tief kon dis­cri­mi­ne­ren – had ook geen schijn van kans. Zo sim­pel is het nu een­maal.

Kort­om, ra­cis­me was in ons pril­le ver­le­den de pri­me-mo­ver van de am­bi­tie om te over­le­ven – over de rug­gen van in­drin­gers of nieuw­ko­mers die ons be­dreig­den – en het was als dwin­gend sen­ti­ment in­stru­men­teel in de ver­de­di­ging van ons ter­ri­to­ri­um en on­ze mid­de­len. In die lijn kan ik me dus ook he­le­maal voor­stel­len dat die ho­mo­no­ï­den die nu ex­clu­sief tot het fos­sie­le ar­chief be­ho­ren, mis­schien wel ver­sto­ken wa­ren van een ge­zon­de do­sis le­vens­red­dend ra­cis­me.

Het twee­de at­tri­buut, dat ra­cis­me een “blan­ke mensen”-actie be­treft, klopt ook niet op grond van de wijd­ver­brei­de ob­ser­va­tie dat le­den van ie­de­re be­vol­kings­groep op de­ze pla­neet zich er­aan schul­dig ma­ken. Wit, zwart, bruin, paars of blauw, de kleur van de ra­cis­ti­sche mens maakt geen ene bips uit. Het is een gek mis­ver­stand dat ra­cis­me is voor­be­hou­den aan wit­te men­sen en het doet te­kort aan het loep­zui­ve­re ra­cis­me van he­le volks­stam­men ge­kleur­de men­sen. Sail­lant zij­de­lings de­tail: een van de re­cen­sies van Ein­steins reis­dag­boek noemt het vreemd dat Ein­stein als jood ra­cis­tisch kan zijn, om­dat juist de­ze club door de ge­he­le ge­schie­de­nis heen last heeft ge­had van die he­le spe­ci­a­le vorm er­van: het an­ti­se­mi­tis­me. Mij be­vreemdt het ech­ter niet. Jo­den zijn ra­cis­ten bij uit­stek. Ze noe­men zich­zelf “het door god uit­ver­ko­ren volk” en ze zijn erg goed in het be­te­re bloed­zui­ver­heids­re­ke­nen. De dis­cus­sie over het per­cen­ta­ge joods bloed dat bij ie­mand in de ade­ren stroomt is na­me­lijk een ui­terst po­pu­lai­re be­zig­heid on­der die gas­ten. En dat ter­wijl ze qua “ras” – een aan­dui­ding die bij men­sen ei­gen­lijk niet meer vol te hou­den is – én qua ge­nen he­le­maal niet ver­schil­len van de stan­daard Pa­les­tijn.

Ra­cis­me is een na­tuur­lijk fe­no­meen dat ie­de­re mens hard ge­co­deerd in de firm­wa­re bij zich draagt. Het­zelf­de geldt voor ons sek­sis­me, wat een di­rec­te af­ge­lei­de is van on­ze seks­dri­ve, en voor ons ver­mo­gen om wer­ke­lijk over­al pa­tro­nen (en ge­zich­ten) in te her­ken­nen. Zo­wel ra­cis­me als sek­sis­me wor­den te­gen­woor­dig niet meer ge­waar­deerd, om­dat we als ge­ci­vi­li­seer­de mens nu een­maal van on­ze pri­mi­tie­ve ge­dra­gin­gen af wil­len. Het ci­vi­li­sa­tie­pro­ces ver­loopt te­gen­over­ge­steld aan on­ze na­tuur­lij­ke aan­drang. Om­dat we be­schaafd zijn, wil­len we ook zo met vrou­wen en met voor ons vreem­de be­vol­kings­groe­pen om­gaan. On­ze ci­vi­li­sa­tie dient zo ex­pli­ciet het pro­ces van “de­na­tu­ra­li­se­ring”, een exer­ci­tie die het ons men­sen mo­ge­lijk maakt om in gro­te, com­plexe sa­men­le­vin­gen te over­le­ven, zon­der el­kaar de her­sens in te slaan of el­kaar te ver­krach­ten waar het ons be­lieft.

De no­tie van na­tuur­lijk­heid van ge­drags­ele­men­ten zo­als ra­cis­me en sek­sis­me is be­lang­rijk. Het er­kent na­me­lijk de nood­zaak om din­gen (af) te le­ren die we als be­schaaf­de mens niet (meer) wil­len en om on­ze na­tuur­lij­ke nei­gin­gen – die in een ge­a­van­ceer­de ge­meen­schap geen plaats meer heb­ben – te ver­van­gen voor ge­co­deerd ge­drag op ba­sis van ab­strac­te idee­ën. Als je dat niet snapt, dan ligt de blin­de vlek voor het ei­gen af te le­ren ge­drag als het wa­re “om de hoek”.

Wel­licht ten over­vloe­de: het is es­sen­ti­eel om te be­grij­pen dat na­tuur­lijk niet au­to­ma­tisch be­te­kent dat iets ac­cep­ta­bel is. Ster­ker nog: het on­der­scheid tus­sen een po­li­tiek “link­se” of “recht­se” ori­ën­ta­tie valt bij­na één op één sa­men met “ver­der van de na­tuur af- of er juist dich­ter­bij staan”. Rechts is daar­bij erg ge­char­meerd van die na­tuur­lijk­heid, in­clu­sief dat in on­ze soort­ver­band ui­terst on­sma­ke­lij­ke “sur­vi­val of the fit­test”, wat de fas­cis­ten ple­gen te on­der­schrij­ven. Het­zelf­de geldt voor de fa­bel van dat “su­pe­ri­eu­re he­ren-ras” (de na­ti­o­naal-so­ci­a­lis­ten) en “het door god uit­ver­ko­ren volk” (jo­den & Ja­pan­ners). Of­wel, links is equi­va­lent aan be­schaafd.

Niet vac­ci­ne­ren? Kijk hier eens naar..
Ri­nus Beintema’s quees­te: le­ga­le Wiet­Won­der­Olie
T⛪UIS | MUURK✍NT | | Carlito, ergo SUM! - JAARGANG 8 | ◬