Ri­nus Beintema’s quees­te: le­ga­le Wiet­Won­der­Olie

Dit is een ge­mon­teer­de en ge­pik­te fo­to uit De Volks­krant. Dit la­bo­ra­to­ri­um zo­als je het hier ziet be­staat niet

Als er ie­mand is die een goe­de kans maakt om over een paar jaar te wor­den voor­ge­dra­gen voor een lint­je, dan is het de­ze man, Ri­nus Bein­te­ma. En als ik de Chil­lax van on­ze vorst Wim-Lex goed in­schat, dan zal hij Bein­te­ma per­soon­lijk het ere­te­ken op­spel­den, ter­wijl hij met een vet­te knip­oog zijn olie-va­po­ri­ser laat zien. “Dank je wel, Ri­nus, dit is pre­cies wat ik no­dig had met mijn baan, en mijn moe­der vindt het ook héééé­r­lijk…” is wat ik denk dat Wim-Lex hem stie­kem zal toe­fluis­te­ren.

Het duurt ech­ter nog even voor­dat Ri­nus zijn er­ken­ning gaat krij­gen. Hij moet eerst door een rechts­gang heen met zijn Stich­ting Su­ver Nu­ver, om­dat hij suc­ces­vol een dag­vaar­ding heeft ge­pro­vo­ceerd waar­mee een (fei­te­lijk) proef­pro­ces kan be­gin­nen. Ik maak me geen zor­gen over de­ze exer­ci­tie, want hij wordt bij­ge­staan door Spong Ad­vo­ca­ten, en ik dicht dat kan­toor – ge­leid door mijn fa­vo­rie­te en aan­ge­naam flam­boy­an­te recht­s­mees­ter Ge­rard Spong – ruim vol­doen­de slag­kracht toe om dit in­ge­wik­kel­de var­ken­tje voor eens en voor al­tijd te was­sen. Ik geef toe, mijn in­druk is al­tijd: als je met Spong de mist in gaat, dan had je een ho­pe­lo­ze zaak. En Spong doet vol­gens mij niet aan ho­pe­lo­ze za­ken; dat heb ik hem wel eens ho­ren zeg­gen.

De quees­te van Ri­nus is voor al­le wiet­ge­nie­ters re­le­vant, om­dat je – als je een fer­vent pre­t­ro­ker bent, zo­als som­mi­gen van mijn bes­te vrien­den – door zijn pro­duct kunt stop­pen met het ro­ken van die ver­schrik­ke­lijk stin­ken­de joints. Als zijn olie goed werkt in een va­po­ri­ser a.k.a. e-si­ga­ret an­nex MOD, dan is dat ve­le ma­len be­ter en be­dui­dend min­der scha­de­lijk dan de ge­mid­del­de wiet-met-ta­bak ge­mix­te jon­ko. Of­wel, die wietolie is een aan­staan­de ze­gen voor de va­der­land­se volks­ge­zond­heid (mits hij de THC-va­ri­ant op de markt brengt, die hier he­laas ver­bo­den is maar die je in het nieuw-ge­li­be­ra­li­seer­de Ca­li­for­nië bij­voor­beeld weer wel kunt ko­pen).

Ik lees in de krant dat Bein­te­ma geen ge­zond­heids­claims wil neer­leg­gen en dat hij die voor re­ke­ning van zijn Stich­ting Su­ver Nu­ver-le­den houdt. Ik heb die be­per­king niet en stel schaam­te­loos dat de wietolie niet al­leen goed is voor de ziels­ver­lich­ting van zie­ke men­sen, maar ook als re­cre­a­tief mid­del bui­ten­ge­woon wen­se­lijk is. Ten­slot­te wil­len we het ro­ken ei­gen­lijk weg heb­ben en mag het lan­de­lij­ke drank­ge­bruik ook best om­laag. De Wiet­Won­der­Olie van Bein­te­ma gaat daar­in een be­lang­rij­ke rol spe­len.

Ik vind de­ze ac­tie de on­der­steu­ning waard. Daar­om ben ik per di­rect lid ge­wor­den van Stich­ting Su­ver Nu­ver. Zo kan ik af en toe eens wat do­ne­ren voor de goe­de zaak. Ik raad ie­der­een aan dit te doen, want Spong is geen goed­ko­pe jon­gen.

Voor de lief­heb­bers nog wat lees­werk in dit ver­band: “De hy­po­cri­sie van de ach­ter­deur” (2012) – door Tim Vis, Sid­ney Smeets & Ge­rard Spong en de link naar de Stich­ting Su­ver Nu­ver.