Snel­heids­be­gren­zers en zelf­rem­mers; ze ko­men er aan…

In het ver­leng­de van mijn aan­te­ke­ning van gis­te­ren kwam ik op het nieuws een ui­terst gei­nig item te­gen, al­weer over dat ver­keer. Het ging over het plots­klaps op­nieuw stij­gen­de aan­tal ver­keers­do­den in ons land na een de­cen­nia­lan­ge da­ling. Het ligt mis­schien wel – in ie­der ge­val ge­deel­te­lijk – aan het even­eens stij­gen­de aan­tal ver­keers­deel­ne­mers van ho­ge leef­tijd. Ou­de men­sen blij­ven lan­ger door­rij­den en dat is niet on­ver­deeld gun­stig. Als ik naar mijn ei­gen schoon­va­der kijk – die nu 94 is – dan weet ik ge­noeg. Ei­gen­lijk zou­den we die man zijn au­to moe­ten af­ne­men en su­biet moe­ten ver­ko­pen. Mij maak je na­me­lijk niet wijs dat een 94 ja­ri­ge nog he­le­maal door­heeft wat er op soms ho­ge snel­heid om hem heen ge­beurt.

Dat ge­zegd heb­ben­de: stel dat we de cij­fers sta­tis­tisch con­tro­le­ren voor die ou­de farts en ze zo weg­cal­cu­le­ren, dan nog zou het aan­tal do­den naar be­ne­den kun­nen. Het zijn de slacht­of­fers die val­len als ge­volg van de toe­ne­men­de ver­keers­druk­te en de ge­lijk­blij­ven­de weg-at­ti­tu­de van de ge­mid­del­de au­to­mo­bi­list. Er wordt na­me­lijk nog steeds te hard ge­re­den op plaat­sen waar dat niet kan en mag en waar het veel druk­ker is ge­wor­den dan het ooit was. Des­al­niet­te­min heeft de door­snee chauf­feur daar toch bips aan.

Het zou goed zijn als de stan­daard nieu­we au­to in de fa­briek zou wor­den uit­ge­rust met een vol­le­dig ge­ïn­te­greer­de snel­heids­be­gren­zer, die re­a­geert op de snel­heids­li­mie­ten van de we­gen waar­op de au­to zich be­vindt. Uit be­trouw­ba­re bron­nen hoor ik het ge­rucht dat dit van­af 2020 ook on­ge­veer het ge­val zal zijn. Ik zou het liefst ze­ker wil­len we­ten dat de wet­ge­ving ook ge­lijk wordt aan­ge­past aan de­ze nieu­we loot aan de ver­keers-vei­lig­heids­boom om de­ze te ver­plich­ten. De val­helm voor mo­to­ren en de vei­lig­heids­gor­del gin­gen hem al voor. De tech­niek is al be­schik­baar, nu de wet­ge­ving nog. En dat is waar het pre­cies nog een beet­je wringt.

De NOS in­ter­view­de in ver­band met het item een paar men­sen op straat. Een aan­tal be­vraag­den was ge­lijk vóór een be­gren­zer als daar­mee de ver­keers­vei­lig­heid is ge­diend. Maar er zat er na­tuur­lijk ook een­tje tus­sen die over zijn per­soon­lij­ke vrij­heid be­gon. Per­soon­lij­ke vrij­heid, om zo hard te rij­den als je wilt, ook als dat niet is toe­ge­staan, met het ri­si­co op do­de­lij­ke slacht­of­fers? Het is nog­al een vrij­heid waar de­ze me­neer het over had. Het is dit soort ach­ter­lij­ke rand­fi­gu­ren dat er­voor zorgt dat de po­li­tiek de­ze is­sue niet al lang heeft op­ge­lost, want ken­ne­lijk is draag­vlak bij ge­mo­to­ri­seerd Ne­der­land dan toch be­lang­rij­ker dan men­sen­le­vens. Nu ook nog de par­tij van de VVD-BMW de groot­ste is ge­wor­den, vraag ik me af of dat voor nog meer ver­tra­ging in de­ze le­vens­red­den­de wet­ge­ving gaat zor­gen.

We gaan het zien. Dat be­gren­zer­ding komt er, net zo­als – bin­nen hoog­uit 15 jaar – het au­to­ma­tisch rij­den, dat de men­se­lij­ke chauf­feur over­bo­dig zal ma­ken. Ma­chi­nes rij­den straks echt veel be­ter dan wij.