Trump blijft

De ver­twij­fe­ling rond Trump wordt met de dag gro­ter. Zijn ze­perd na de ra­cis­ti­sche aan­slag bij Char­lot­tes­vil­le, waar­bij een jon­ge vrouw door een whi­te-su­pre­mist werd dood­ge­re­den, heeft er­voor ge­zorgd dat steeds meer van zijn “par­tij­ge­no­ten” zich van hem af­ke­ren. Hij keurt het wit-ra­cis­ti­sche ge­weld niet sterk ge­noeg af en sug­ge­reert niet eens een dui­de­lij­ke stel­ling­na­me te­gen het ul­tra-recht­se ge­dach­te­goed in zijn land. Ame­ri­ka heeft last van een groot con­tin­gent neo-nazi’s, waar­van veel ex­po­nen­ten Trump als pre­si­dent heb­ben ge­ko­zen. Dit wordt nu wel heel erg dui­de­lijk, want Trump pakt die idi­o­ten slechts met flu­we­len hand­schoe­nen aan.

Ik lees dat twee van Trumps denk­tanks wor­den ont­bon­den. Het wa­ren ad­vies­ra­den voor de pre­si­dent, die be­ston­den uit CEO’s van dat door Trump zo op han­den ge­dra­gen be­drijfs­le­ven. Ook daar ver­liest hij nu de­fi­ni­tief zijn voe­ling. De ene na de an­de­re cap­tain of in­du­stry wil niet meer met hem ge­as­so­ci­eerd wor­den om­dat ze zijn dom­me, in­con­sis­ten­te ge­zwalk meer dan zat zijn. Bo­ven­dien zijn er veel za­ken­lie­den die door­krij­gen dat de eco­no­mi­sche lift niet zit waar Trump die denkt te vin­den. Ter­wijl hij naar­stig pro­beert om ou­de ob­so­le­te in­du­strie – steen­kool­win­ning bij­voor­beeld – te­gen be­ter we­ten in nieuw le­ven in te bla­zen, trans­for­me­ren zelfs ou­de Tex­aan­se olie­bur­ge­mees­ters on­der­tus­sen het ste­de­lij­ke ener­gie­land­schap van kool­wa­ter­stof naar wind en zon. Ze doen dat niet om­dat het be­ter is voor de pla­neet, maar om­dat het za­ke­lijk veel in­te­res­san­ter is. De­ze boot wordt door Trump en zijn raps­lin­ken­de aan­hang ge­na­de­loos ge­mist. Men vraagt zich in de V.S. daar­om meer en meer af: hoe “smart” is de­ze man ei­gen­lijk?

Het tries­te feit is dat het he­le­maal niet uit­maakt hoe bij­de­hand Trump is. Ame­ri­ka heeft zich, zo lijkt het van­af dit con­ti­nent, al lang neer­ge­legd bij een vol­le vier-jaar ter­mijn van hun door de he­le we­reld als zeer bui­te­nis­sig aan­ge­merk­te pre­si­dent. Trump zal goed ge­ad­vi­seerd wor­den door zijn trou­we in­ner-cir­cle om niet al te dom­me din­gen te doen, waar­door hij bij­voor­beeld een “im­pe­ach­ment” aan zijn broek zou kun­nen krij­gen. Zijn va­zal­len hou­den hem op die ma­nier in het za­del en be­scher­men daar­bij ook hun ei­gen za­ke­lij­ke be­lan­gen. In de prak­tijk zal het cir­cus rond “die ra­re pre­si­dent van ons” de vol­gen­de drie-en-half jaar ge­woon door­draai­en, waar­bij de me­dia en-pas­sant ook nog eens his­to­risch veel geld ver­die­nen. Die va­ren wel bij de af­ta­ke­len­de waar­dig­heid van het Ame­ri­kaan­se pre­si­dent­schap en la­chen zich met een scheef oog op hun bank­re­ke­ning he­le­maal suf. On­der­tus­sen gaat het land in wer­ke­lijk­heid haar ei­gen gang, vrij­wel on­af­han­ke­lijk van wat Trump wil. Of­wel, echt in de weg zit die ra­re druif dus ook niet.

Trump blijft. Daar valt niets aan te doen. Hij zal de ko­men­de ja­ren te­ge­lij­ker­tijd blij­ven zor­gen voor de no­di­ge hi­la­ri­teit, gê­nant pu­bliek nar­cis­me en te­nen­krom­men­de on­ge­voe­lig­heid, waar­bij hij on­der het maai­veld blijft door­wer­ken aan zijn toch al niet on­aan­zien­lij­ke rijk­dom. In zijn po­si­tie is het na­me­lijk goed bou­wen aan we­reld­om­span­nen­de net­wer­ken op hoog re­ge­rings­ni­veau. Ik kan me voor­stel­len dat dit de sterk­ste mo­ti­va­tor voor zijn run über­haupt was. Als ik Trumps per­for­man­ce en re­to­riek aan­schouw dan wordt mij wel één ding heel erg dui­de­lijk: hij zit niet in het Wit­te Huis voor de Ame­ri­ka­nen, maar hij zit daar voor zich­zelf.

Dé op­los­sing voor mi­gra­tie: al­le neo-Paleo’s naar Afri­ka!
Noord-Ko­rea & Kim Jong-un: China’s zorg­kin­de­ren
T⛪UIS | MUURK✍NT | | Carlito, ergo SUM! - JAARGANG 8 | ◬