Turks-Russische Nato Tango

Klik voor vergroting

Vroe­ger, toen alles beter was en de kou­de oor­log nog een echt levens­be­drei­gen­de allu­re had, was de rati­o­na­le ach­ter het Sov­jet-bedrei­gings­be­vin­den het feit dat de USSR lag inge­slo­ten tus­sen NATO-lid­sta­ten met een mis­sie. Die mis­sie werd na de val van het War­schau­pact even iets anders – name­lijk de drei­ging van de Islam – maar nu is het mili­tai­re geschui­fel op de glo­be weer bij­na op het niveau van de jaren 1980. 

Nieuw aan dit tijd­perk is de “Dou­ble Wham­my”. Het wach­ten is op een hip­pe hybri­de vij­and, bij­voor­beeld die van de Rus­si­sche mos­lim. Niet dat die echt heel erg nieuw is, want Tsjet­sje­nië was in die zin tij­dens de jaren 1990 al ruim gesor­teerd. Even­wel heb­ben de Tur­ken alvast een voor­sprong geno­men als opmaat naar deze nieu­we vij­and. Erdo­gan (mos­lim & Turk) schurkt gezel­lig tegen Poe­tin (instru­men­teel-ortho­dox & Rus) aan, om zijn onder­tus­sen peni­be­le thuis­si­tu­a­tie eni­ge ste­vig­heid te bieden.

Erdo­gan zit op een vul­kaan. Hij is zijn auto­cra­ti­sche posi­tie lang­zaam aan het ver­lie­zen. Zijn over­le­vings­tac­tiek, onge­veer gelijk aan die van Poe­tin, is min­der effec­tief dan die van zijn Rus­si­sche even­knie. Als ik de teke­nen goed lees (en dat is wel eens zo) dan wordt door bei­de pre­si­den­ten noest aan Erdo­gans con­so­li­da­tie gewerkt. Daar­bij wordt geen mid­del geschuwd, inclu­sief de plaat­sing van Rus­si­sche lucht­af­weer­sys­te­men op Turk­se NAVO-bodem.

Veel betoog behoeft het niet: de mili­tai­re ver­stren­ge­ling van NAVO en War­schau­pact op Turk­se bodem is op zijn minst curi­eus maar voor­al onge­wenst te noe­men. Vol­gens de ver­wach­tin­gen van Was­hing­ton zou deze situ­a­tie het voor de Rus­sen moge­lijk maken om in te bre­ken op de NAVO com­man­do-infra­struc­tuur. Rus­land levert Tur­kije echt geen afweer­sys­teem om hun te bescher­men tegen Rus­si­sche raket­ten, maar de sno­de plaat­sing van actie­ve mili­tai­re Tech bij een niet-bond­ge­noot heeft als je het mij vraagt maar één doel: espionnage.

De V.S. den­ken er ook zo over en heb­ben daar­om de leve­ring van de F‑35 Joint Stri­ke Figh­ter aan Tur­kije opge­schort. Ik moet het hem nage­ven; Trump is dan wel een rand­de­biel van de eer­ste (& twee­de en der­de en weet ik hoe­veel­ste) orde, maar het besluit om vrind Erdo­gan bui­ten het super­so­ni­sche spel te zet­ten lijkt me toch gerecht­vaar­digd. Je bent nu een­maal lid van de NAVO, dan is het toch min­stens eigen­aar­dig om je speel­goed bij de vij­and te kopen.

Geheel in lijn met het anti-Hua­wei beleid van de V.S. is onder ande­re om dezelf­de reden beslo­ten dat er geen Rus­sisch mate­ri­eel mag wor­den inge­zet om NAVO grond­ge­bied mili­tair af te scher­men. Als die Chi­ne­zen hun com­po­nen­ten kun­nen voor­zien van ach­ter­deur­tjes, dan kun je raden wat die Rus­sen kun­nen doen met hun sys­te­men. Dat de Lock­heeds van deze wereld daar­mee een aar­di­ge kluif mis­lo­pen – even­als de Turk­se bin­nen­land­se Tech-indu­strie – is onder­ge­schikt aan de mili­tai­re vei­lig­heid van de NAVO.

Spea­king of which: het is aar­dig om de kaart hier­bo­ven eens goed te bekij­ken. Zicht­baar is hoe de NAVO steeds meer rich­ting Mos­kou kruipt. Zelfs de Bal­ti­sche sta­ten zijn al lid gewor­den van “ons” bond­ge­noot­schap en het is geheel niet ver­won­der­lijk dat Poe­tin haar hete adem begint te voe­len. De deal met Tur­kije is daar­om voor hem van groot stra­te­gisch belang. Als ik in zijn schoe­nen had gestaan dan had ik Erdo­gan ook mijn raket­sys­te­men in de maag gesplitst, waar­schijn­lijk aan­ge­vuld met alles wat ik nog meer aan die knak­ker zou kun­nen slijten.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.