Vlee­sch: min­der is meer

Een bij­zon­der ver­heu­gen­de me­de­de­ling vind ik in de Volks­krant van van­daag. Ik ci­teer:

Vlees min­de­ren is in Ne­der­land geen mar­gi­naal ver­schijn­sel meer. Drie­kwart van de Ne­der­lan­ders eet mi­ni­maal eens in de week geen vlees, ruim een kwart is van plan om zijn vlees­con­sump­tie het ko­men­de jaar te min­de­ren. Bij­na de helft van de Ne­der­lan­ders eet maxi­maal vier keer per week vlees. Daar staat te­gen­over dat de mees­te Ne­der­lan­ders vlees eten nog al­tijd van­zelf­spre­kend vin­den.” (Mac van Din­ther – VK 7–6‑2012)

Tus­sen al het nieuws over de el­len­de op de­ze we­reld en de on­acht­zaam­heid van de gro­te graai­ers en ego­ïs­ten die bij­na da­ge­lijks aan mijn oog voor­bij trek­ken in de me­dia, vind ik het bo­ven­staan­de een bui­ten­ge­woon po­si­tief be­richt. Dit on­danks de toch wel ma­ge­re cij­fers die er ach­ter zit­ten. Niet zo zeer om­dat ik me­de­lij­den heb met die ar­me die­ren die op­ge­ge­ten wor­den door on­ze bloed­dor­sti­ge en car­ni­vo­re mens­heid, maar van­we­ge de con­se­quen­ties voor ons ener­gie- en wa­ter­ver­bruik. Ik moet dat be­ter stel­len: van­we­ge het po­si­tie­ve, ver­klei­nen­de ef­fect op on­ze eco­lo­gi­sche voet­stap.

Ver­der heb ik nog geen ver­trou­wen in de be­weeg­re­de­nen van de min­de­raars. Mis­schien werkt de cri­sis nu wel door tot op het aan­recht. Dat zou mij niet ver­ba­zen. Ik ben pas te­vre­den als ik een dus­da­ni­ge con­sump­tie­da­ling zie dat vlees eten ei­gen­lijk niet meer als nor­maal be­schouwd kan wor­den. Net zo­als het eten van ka­vi­aar dat niet is.

Een mooi voor­uit­zicht uit de we­ten­schap: het kwe­ken van vlees uit los­se stam­cel­len is mo­men­teel zo in fo­cus, dat het niet meer lang zal du­ren voor­dat ik een syn­the­ti­sche bief­stuk – die dus nooit dienst ge­daan heeft als de bil­spier van een rund of paard – zal kun­nen ko­pen bij de ge­cer­ti­fi­ceer­de kweek­sla­ger. Het ver­schil zal ik niet mer­ken. Vlees wordt dan ver­van­gen door vlees. Dat is nog eens een leu­ke spin-off van het me­di­sche front, waar ze pro­be­ren het nij­pen­de te­kort aan do­nor-or­ga­nen op te los­sen door de­ze uit pa­ti­ënt-ei­gen weef­sel op te kwe­ken.

Dat brengt me op een idee: een stie­ke­me kan­ni­baal zou een stuk­je “ei­gen” bil in een re­ac­tor kun­nen la­ten groei­en om dat ver­vol­gens in de keu­ken te ge­brui­ken. Lek­ker door­bak­ken met een uitje, stuk­je wit­brood er­bij en ge­nie­ten maar. Daar­mee zit hij toch nie­mand in de weg dacht ik zo. Ik weet bij­na ze­ker dat daar een markt voor is.