Carlito’s Car

Ik wil niet graag op­ge­ven over mijn luxe-pro­ble­men, maar ik zie er een aan­ko­men die las­tig aan te pak­ken is.

De wa­ter­stof­brand­stof­cel­au­to­cy­clus.…

Mijn au­to is een eeu­wen­ou­de VW Pas­sat die nog door Geb­hard Leb­e­recht von Bl­ücher bij Wa­ter­loo is ge­bruikt. Het voi­tu­re heeft zijn tijd bij­na uit­ge­diend en is lang­zaam aan ver­van­ging toe. De vraag is dus: “Waar­mee?

Een ding is ze­ker: ik koop niets meer dat op fos­sie­le brand­stof­fen loopt, dus geen die­sel, geen ben­zi­ne en geen LPG. Ie­der­een is het er on­der­tus­sen wel over eens dat die tech­niek he­le­maal niet mee bij de­ze tijd past. Dan hou­den we voor de kort­lo­pen­de toe­komst – zeg de ko­men­de 10 jaar – nog twee op­ties over: elek­trisch of een wa­ter­stof­ge­ba­seer­de brand­stof­cel. Ik ver­moed dat het de laat­ste gaat wor­den.

Eer­der had ik hoop ge­zet op de stan­daard flits-ver­wis­sel­ba­re ac­cu die on­der el­ke au­to ge­bouwd zou wor­den. Als je leeg raakt rijd je naar een “tank”-station, je bat­te­rij wordt on­der je au­to weg­ge­klikt, nieu­we er­in en weg­we­zen. Die tech­niek stond in Is­ra­ël veel­be­lo­vend in de ste­gers, maar daar heb ik ver­der nooit meer iets over ge­hoord. Het lijkt me ook een aar­di­ge toer om tot een in­du­strie­stan­daard te ko­men, om­dat er veel ver­schil­len­de soor­ten auto’s en dus veel ver­schil­len­de be­hoef­tes zijn. Dat maakt stan­daar­di­se­ren moei­lijk.

Steeds hoor­baar­der is het po­si­tie­ve ge­luid over wa­ter­stof in com­bi­na­tie met brand­stof­cel­len. De au­to “ver­stookt” daar­bij in de brand­stof­cel wa­ter­stof (uit een tank) met zuur­stof (uit de lucht), waar­mee een dy­na­mo wordt aan­ge­dre­ven die weer een ac­cu op­vult. Dit lijkt de voor­de­len van de ben­zi­ne­au­to en de elek­tri­sche au­to te com­bi­ne­ren.

Meer­de­re za­ken spe­len “as we speak” een be­lang­rij­ke rol in de op­komst van de brand­stof­cel­au­to. Ten eer­ste is de be­staan­de in­fra­struc­tuur voor ben­zi­ne-dis­tri­bu­tie na wat ge­prie­gel goed bruik­baar voor de dis­tri­bu­tie van (duur­zaam ge­pro­du­ceer­de) wa­ter­stof. Een au­to­mo­biel en rou­te kan dus tan­ken als van­ouds en er hoeft wei­nig te wor­den ver­bouwd langs de snel­we­gen.

Ten twee­de be­staat er nog dat al­ge­me­ne voor­deel ten op­zich­te van de fos­sie­le brand­stof­au­to: er zit­ten veel min­der on­der­de­len in om­dat er geen ex­plo­sie­mo­tor meer in zit. Ik dacht dat de ver­hou­ding van het aan­tal on­der­de­len nu op on­ge­veer 42.000 op de 4.200 lag voor fos­siel / elek­trisch. Een elek­tri­sche au­to gaat van­we­ge de ont­bre­ken­de mo­tor dus ook veel lan­ger mee; ze­ker eni­ge fac­to­ren lan­ger zelfs.

Ten der­de is de tech­niek aan­zien­lijk ver­be­terd. De brand­stof­cel haalt al vol­doen­de ver­mo­gen uit de waterstof/zuurstof re­ac­tie en dat wordt de ko­men­de ja­ren ook nog eens sterk op­ge­schroefd. Daar­naast is er nu een vei­li­ge ma­nier om de wa­ter­stof te ver­voe­ren. Die moet on­der druk (700 bar) wor­den op­ge­sla­gen, iets waar­voor de in­du­strie nu pas de ge­schik­te tanks kan le­ve­ren.

Een be­richt over het laat­ste is het­ge­ne wat mijn aan­dacht trok. Ik be­grijp dat Toyo­ta de tanks nu in ei­gen huis gaat pro­du­ce­ren. Dat be­te­kent vol­gens mij dat de door­braak van de brand­stof­cel­au­to zeer dicht­bij is, wat mijn keu­ze dus een stuk ge­mak­ke­lij­ker maakt. Dat het een Toyo­ta kan zijn in plaats van Deut­sche Mar­ken­kwa­lität boeit me dan iets min­der.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *