De Pot Op met Po­li­tie­ke Cor­rect­heid

Heel af en toe kom ik door een voor­dracht van ie­mand een pa­rel­tje van een flick te­gen dat zo ont­zet­tend de spij­ker op zijn kop slaat dat ik het moet aan­te­ke­nen. Hier­on­der staat zo’n frag­ment, ge­le­verd door mijn da­me.

De mo­raal van het ver­haal is dui­de­lijk: ex­tre­mis­ten zijn ge­vaar­lijk, ook al zijn ze een klei­ne min­der­heid van een spe­ci­fie­ke be­vol­kings­groep. Ze ma­ken een ge­ma­tig­de meer­der­heid ir­re­le­vant zo­dra ze de ge­le­gen­heid krij­gen. Het zaak om dit te er­ken­nen zo­dat we niet de­zelf­de ver­gis­sing be­gaan als de Duit­sers 86 jaar ge­le­den.

De me­vrouw die hier zo te­recht van leer trekt te­gen mos­lims heet Bri­git­te Ga­briel, een Li­ba­nees-Ame­ri­kaan­se jour­na­lis­te, schrijf­ster en ac­ti­vis­te te­gen ra­di­ca­le vor­men van is­lam. Zij is de op­rich­ter van het Ame­ri­can Con­gress for Truth en van de groe­pe­ring ACT! for Ame­ri­ca.

2 gedachtes over “De Pot Op met Po­li­tie­ke Cor­rect­heid

  1. Heel in­te­res­sant die twee ui­ter­ma­te re­to­risch ster­ke da­mes, Ali­ce Wei­del en Bri­git­te Ga­briel.

    Ik word on­der­tus­sen ook zo moe er­van dat je bij elk kri­tisch ge­luid in de hoek van Is­la­mo­fo­ben, Nazi’s en ra­cis­ten word ge­duwd. Waar zijn de tij­den ge­ble­ven dat je nog on­be­van­gen en vrij­uit van ge­dach­ten kon wis­se­len zon­der het eens met el­kaar te zijn? Ik vind dit een zor­ge­lij­ke ont­wik­ke­ling en een be­drei­ging voor de de­mo­cra­tie. In­der­daad in de prul­len­bak er­mee. En snel!

Geef een reactie