Eu­ro­pe­se ad­vies­raad: stop met ge­do­gen ho­me­o­pa­thi­sche mid­de­len

Zo, ein­de­lijk komt het er van. Eu­ro­pa wil het ge­do­gen van on­werk­za­me ho­me­o­pa­thi­sche “me­di­cij­nen” ver­bie­den. De ra­ti­o­na­le is ver­ruk­ke­lijk een­vou­dig: je hebt me­di­cij­nen waar­van de wer­king is aan­ge­toond en die mo­gen dus wor­den ver­han­deld. Al­les waar­van de wer­king niet is aan­ge­toond zou niet mo­gen wor­den ver­han­deld. Zo sim­pel is het. In de­zelf­de lijn re­de­ne­rend mag ik dus geen mid­de­len ver­ko­pen waar­aan ik een wer­king toe­schrijf die ik niet met fei­ten en cij­fers kan on­der­bou­wen. Het in het En­gels zo mooi “Sna­ke-oil” ge­noem­de ge­ne­rie­ke nep­mid­del mag straks dus niet meer.

Het ad­vies is het lang­ver­wach­te glad­strij­ken van een on­mo­ge­lij­ke si­tu­a­tie die enigs­zins lijkt op het ge­doog­be­leid rond de Ne­der­land­se cof­fee­shops. (Die waar ze wiet ver­ko­pen.) Aan die spe­ci­fie­ke in­con­sis­ten­tie zou een ein­de ge­maakt moe­ten wor­den door de wiet te le­ga­li­se­ren. De wer­king van dat spul is im­mers al veel en vaak over­tui­gend be­we­zen, niet in de laat­ste plaats door on­der­ge­te­ken­de. De wer­king van ho­me­o­pa­thi­sche me­di­cij­nen daar­en­te­gen, is sinds Hane­man­ns for­mu­le­ring van de ho­me­o­pa­thi­sche prin­ci­pes in 1796 nog geen steek dich­ter­bij een we­ten­schap­pe­lij­ke on­der­bou­wing van eni­ge sig­ni­fi­can­tie. Dat be­doel ik dus let­ter­lijk: er is nog nooit kli­nisch be­we­zen dat die ho­meo-spul­len wer­ken en doen wat ze zeg­gen te doen. De ra­di­ca­le ge­lo­vi­ge slikt, smeert en snuift ech­ter van al­les, maar een an­der ef­fect dan dat van het be­ken­de pla­ce­bo heeft het niet. Of­wel, de ho­me­o­pa­thie-adept laat zich ge­wil­lig be­so­de­mie­te­ren.

Prak­tisch ge­zien is het prin­ci­pe van de ui­ter­ste ver­dun­ning van werk­za­me stof­fen (met on­ge­veer 0,0000 mo­lair aan werk­za­me stof­fen in het eind­re­sul­taat) om een “im­print” in het op­los­mid­del te krij­gen ook wel heel erg na­ïef. Ik heb dat hier al va­ker ge­steld. Al het wa­ter op de­ze pla­neet is al ve­le mil­joe­nen ja­ren oud en komt van ver uit de kos­mos, dus je wilt niet we­ten wat daar­in al­le­maal “ge-im­print” zou kun­nen zit­ten als dat echt zo zou wer­ken. De kans dat je hier in Eu­ro­pa een ou­de ho­me­o­pa­thi­sche bui­len­pest op­loopt zou dan wel heel erg groot zijn. Ik ben nog niet op de hoog­te van het spe­ci­a­le me­cha­nis­me dat de ho­me­o­paat han­teert om zijn ma­te­ri­aal weer zui­ver te krij­gen om weer ver­se im­prints te kun­nen ma­ken, maar ik ver­moed dat dit ge­woon niet be­staat. Kort­om, dat im­print-ver­haal is al­le­maal la­rie.

Ik kan me wel vin­den in het ad­vies van die Eu­ro­pe­se raad. De ra­ti­o­na­li­teit siert ze en het is tijd dat die ho­me­o­pa­thi­sche waas­koe­ken ein­de­lijk eens op­hou­den met geld uit de zak­ken van de goed­ge­lo­vi­ge Eu­ro­pe­aan te klop­pen. Over Sna­ke-oil ge­spro­ken: we ken­nen al­le­maal het beeld van die kwak­zal­vers die in de Luc­ky Lu­ke strip­al­bums het dorp uit wor­den ge­jaagd. Pek en ve­ren, dat is wat ze wat mij be­treft ver­die­nen.