Justitieambtenaren frauderen met onderzoek Nederlands drugsbeleid

Het staat ze netjes, die onkreukbare Nederlandse ambtenaren. Naar de berichtgeving van Nieuwsuur en de klachten van een justitiële klokkenluider heeft de directeur van het Wetenschappelijk Onderzoeks- en Documentatiecentrum van het Ministerie van Justitie de conclusies van een onderzoeksrapport over de overlast van coffee-shops naar de wens van de politiek gewijzigd. Hij heeft zo gehandeld tegen de wil en inzichten van zijn eigen onderzoekers in en heeft daarmee een ernstig gat geslagen in de integriteit van zijn instituut.

De justitieambtenaren die directeur Leeuw tot deze onwelriekende stap hebben gedwongen, kan worden verweten dat ze zich schuldig maken aan fraude, manipulatie en aan samenzwering. Ze hadden voor de ondersteuning van het Nederlandse gedoogbeleid inzake de coffeeshops een andere onderzoeksuitkomst nodig dan “Coffeeshops veroorzaken geen overlast“, hetgeen het rapport namelijk stelde. Geëist werd daarom dat de conclusies van het rapport werden herschreven, hetgeen wonderwel ook is geschied. Het is erg naar om te lezen dat Nederlandse ambtenaren zich aan dergelijke praktijken schuldig maken en ik vraag me gelijk af hoe vaak zoiets gebeurt. En net zoals bij mijn vorige aantekening krijg ik welhaast het gevoel in een Afrikaans land te wonen, waar het met de integriteit van overheden niet zo nauw wordt genomen.

Een zijstap: gisteren is in Amerika een wet aangenomen die de transfer van kapitaal van de middenklasse naar de miljonairs nog gemakkelijker maakt dan het al was. De rijken gaan daar nog minder belasting betalen dan ze al doen (ongeveer 5,8 miljard dollar) terwijl de rest van het volk uiteindelijk aanzienlijk meer zal gaan betalen (meer dan 5,3 miljard dollar). Ofwel, de korting voor de rijken wordt vrijwel één-op-één gecompenseerd door de middenklasse hoger aan te slaan. Is dat nou het land van die gelijkheid van kansen voor iedereen? De wet is ook nog eens aangenomen op een manier die hier in Nederland hopelijk niet mogelijk is. Wie een helder beeld wil krijgen en er toch nog een beetje om wil lachen, kijkt naar de humoristische analyse van Seth Meyers onderin deze aantekening. Let wel: het is buitengewoon triest hoe het Amerikaanse volk op een onvoorstelbaar smerige manier tot op het bot wordt uitgekleed.

De reden waarom ik aan het bovenstaande refereer: er lijkt geen gerechtigheid te bestaan, want het publiek wordt, zo blijkt, keer op keer genaaid door hun bestuurders. Dat is niet alleen in Amerika zo, maar klaarblijkelijk ook hier in Nederland. En wat er ook gebeurt aan gekkigheid, het lijkt er niet op dat de fraudeurs, de graaiers, de samenzweerders en de manipulatoren ooit voor hun handelen ter verantwoording worden geroepen. Ze hoeven alleen de zittende elite maar goed bedienen. De macht is arrogant en heeft naar het lijkt vrij spel om te doen wat ze wil.

Het is om heel erg somber van te worden allemaal en als ik niet oppas dan word ik nog een populist ook. Maar dat wil ik niet, want daarin ligt al helemaal geen heil en daar komen zelden oplossingen uit. Het volk – populus – is niet geschikt om zonder meer te regeren of directe invloed uit te oefenen op de politiek. Daarvoor is het eenvoudigweg niet geoutilleerd. Democratie zoals we dat nu kennen is steeds minder zinnig aan het worden, want enige ideologische scholing (van de juiste soort) is daarvoor ondertussen veel te zeldzaam. Politieke collectiviteit lijkt ruim baan te maken voor individuele, haast ideologieloze en vooral materieel georiënteerde politiek. Als het electoraat op die manier in rap tempo debiliseert – waarbij het natuurlijk ook een steeds grotere bek krijgt – en tegelijk onze bestuurders en ambtenaren van hun voetstuk vallen, dan is het heel slecht gesteld in de wereld. Onze democratie, hoe gammel en ineffectief deze ook moge zijn, verwordt zo tot een echte illusie. De feitelijke macht ligt blijkbaar ver buiten onze democratische instituten, diep verstopt in achterkamers en herenclubs.


Voor de liefhebber: Seth Meyers over allerlei fouts in Amerika, onder andere de nieuwe belastingdeal van Trump, toegesneden op de behoeften van de rijken en naar het lijkt de levensstijl van Trump zelf. Het is misdadig en tenenkrommend. De kijker is gewaarschuwd. Ik verwacht de revolutie nog steeds in Amerika; na het zien van de onderstaande flick wordt die verwachting alleen maar sterker.

Ben ik een populist? Gelukkig niet, maar...
Beerput Nederland
t⛪uis | muurkr✍nt | | Carlito, ergo SUM! - JAARGANG 8 | ◬