Ra­ma­dan 2017

Als ik een ap­pel­tje te schil­len zou heb­ben met een mos­lim, dan zou ik hem nu pak­ken; vlak voor zons­on­der­gang als zijn hon­ger­flauw­te het erg­ste is. Zelfs de meest in­druk­wek­ken­de boom van een ke­rel is op een der­ge­lijk mo­ment kwets­baar en maakt geen schijn van kans meer. Niet eten is niet goed voor ons en het ver­zwakt ons ge­stel. Voor vas­ten op zijn ra­ma­dans geldt dat ook.

Ra­ma­dan. Het zal wel er­gens goed voor zijn, mits je als de kerk­va­ders van Me­di­na en Mek­ka denkt. Als je een re­li­gie goed hef­tig bij je vol­ge­lin­gen wilt la­ten bin­nen­ko­men, dan zorg je er­voor dat je on­der­da­nen het er heel erg druk mee heb­ben. Dat voor­komt dat ze gaan na­den­ken over al­le uit de lucht ge­gre­pen on­zin die ze moe­ten ge­lo­ven. Voor­al mos­lims zijn daar erg be­dre­ven in.

Vijf keer bid­den per dag is een zeer ma­ni­fest ob­sta­kel in de da­ge­lijk­se rou­ti­ne en het is daar­om mis­schien wel het meest re­pres­sie­ve me­cha­nis­me bin­nen de is­lam. Al­hoe­wel, som­mi­ge kle­ding- en voed­sel­voor­schrif­ten zijn niet veel be­ter. Ze­ker wat dat eer­ste be­treft laat het ge­doe met die slui­ers, ni­kabs en hoofd­doe­ken niets aan dui­de­lijk­heid te wen­sen over. Er is nau­we­lijks een ster­ke­re re­duc­tie van de vrouw als lust­ob­ject mo­ge­lijk dan op die ma­nier, waar­bij te­ge­lij­ker­tijd de man als weer­lo­ze, sek­su­eel ge­dre­ven suk­kel zon­der eni­ge ci­vi­li­sa­tie of zelf­be­heer­sing wordt weg­ge­zet. Die mos­lims zul­len ook daar­voor wel een re­den heb­ben. Maar toch, door de bank ge­no­men spant de ra­ma­dan wat mij be­treft wel zo’n beet­je de kroon als het om in­va­sie­ve re­li­gi­o­si­teit gaat, om­dat het zo ka­mer­breed – zo­wel door man­nen, vrou­wen als kin­de­ren – wordt ge­prak­ti­seerd.

Als het nou he­le­maal de ei­gen zaak van die mos­lims was dan zou ik me er niet druk om ma­ken. Maar dat is het niet. Ik heb er in de­ze tijd geen en­ke­le be­hoef­te aan om door een mos­lim ten dienst ge­staan te wor­den, want de goe­de man of vrouw hangt in de­ze hon­ger­maand wat ge­steld­heid be­treft op zijn best half­stok. Eni­ge con­cen­tra­tie hoef ik niet van ze te ver­wach­ten, want dat is zon­der voe­ding zo’n beet­je on­mo­ge­lijk. Ik zou daar­om al­le vas­ten­de bus­chauf­feurs wil­len ver­zoe­ken om lek­ker een maand vrij te ne­men in plaats van mijn stra­ten on­vei­lig te ma­ken met hun hon­ger­har­ses en hun veel te la­ge bloed­sui­ker­spie­gel.

Het bo­ven­staan­de ver­zoek geldt ge­lijk voor al­le vas­te­naars die op de een of an­de­re ma­nier hun hoofd bij hun werk moe­ten kun­nen hou­den. Ga vas­ten zo­veel je wilt, maar trek je dan ook te­rug uit het open­ba­re le­ven. Doe het lek­ker al­le­maal in je ei­gen tijd en niet in die van de baas. We kun­nen het op straat goed stel­len zon­der al­ler­lei van de hon­ger ver­suf­te re­lierak­kers die van de stra­ten een le­vens­ge­vaar­lij­ke be­doe­ning ma­ken. En als ik aan­ne­mer zou zijn dan zou ik el­ke de­vo­te mos­lim nu naar huis stu­ren. Zelfs goed ge­voed is een bouw­plaats al ge­vaar­lijk ge­noeg en ik waag te be­twij­fe­len of de AR­BO-dienst eni­ge mee­gaand­heid be­tracht als Ach­med van de slap­te uit zijn hijs­kraan ku­kelt. Ra­ma­dan is best maar het moet wel leuk blij­ven. Wat te doen als ik Rastafari’s in dienst heb die van hun ge­loof de he­le dag aan een vet­te joint moe­ten lur­ken? Die stuur ik toch ook naar huis?

Min­stens even ge­vaar­lijk zijn die vas­ten­de vrou­wen. Wie niet weet hoe hef­tig een da­me met hon­ger is grijpt voor de gein eens een tij­ger bij zijn staart. Kijk dan wat er ge­beurt. Zo on­ge­veer lig­gen de ver­hou­din­gen bij een vrouw die niet ge­noeg ge­ge­ten heeft…