Vakantie in Sudan, met de Mossad als duikinstructeur

Ein­de­lijk zie ik weer eens een goed span­nend ver­haal in de krant staan. De Is­ra­ë­li­sche ge­hei­me dienst Mos­sad heeft be­gin ja­ren 1980 een duik­school ge­rund aan de kust van Su­dan, waar­van­daan een clan­des­tie­ne eva­cu­a­tie-ope­ra­tie werd ge­voerd voor Ethio­pi­sche jo­den. Enigs­zins ge­kie­teld door mijn re­cen­te kijk­ge­drag op Net­Flix (Blac­k­list etc.) spreekt dit ver­haal aar­dig tot mijn ver­beel­ding.

Bo­ven­dien heeft mijn fa­vo­rie­te sa­ti­rist Sa­cha Ba­ron Co­hen een nieu­we se­rie op­ge­tuigd met de naam “Who is Ame­ri­ca”, die een wer­ke­lijk ge­ni­a­le en ge­heel naar zijn be­proef­de re­cept te­nen­krom­men­de ana­ly­se van de Ame­ri­kaan­se sa­men­le­ving on­der Trump laat zien. Hij be­gint stee­vast met de op­mer­king dat “…I was NOT and ope­ra­ti­ve of the Mos­sad for 15 ye­ars…” en maakt ver­vol­gens ge­na­de­loos ge­hakt van zijn niets­ver­moe­den­de op­po­nent.

Co­hen maakt ge­re­geld zeer bar­re grap­pen over jo­den, iets wat hij zon­der meer kan ma­ken, om­dat hij er zelf een­tje is.* Nu sneert Co­hen naar wat waar­schijn­lijk de meest be­ruch­te ge­hei­me dienst op de­ze pla­neet is. Als ik de “fei­ten” die ik ben te­gen­ge­ko­men over de­ze bij­zon­de­re club van ge­welds­spe­ci­a­lis­ten in mijn ach­ter­hoofd houd, dan zou ik mij per­soon­lijk toch wat meer ge­deisd hou­den ge­loof ik. En als ik dat met mijn ei­gen ob­ser­va­tie van de­ze men­sen doe trou­wens ook. Ik heb in mijn tijd meer­de­re ma­len met dit slag te ma­ken ge­had op he­le ver­schil­len­de plek­ken van de we­reld, en er broeit toch al­tijd eni­ge voor­zich­tig­heid op mijn ach­ter­grond; ook als “ze” bui­ten dienst zijn.

Dat ik op mijn hoe­de ben is niet voor niets. Die Mos­sad-gas­ten lij­ken on­ver­schrok­ken te zijn, iets waar­op ze waar­schijn­lijk ook wor­den ge­se­lec­teerd. Neem de­ze “Un­der­ground Rail­road”, die ei­gen­lijk een “Over­wa­ter Ship­ping-la­ne” was, waar­mee jo­den uit het door Mos­lims ge­re­geer­de Su­dan ge­ë­va­cu­eerd wer­den. De Mos­sad-ope­ra­ti­ves moesten doen als­of ze sur­fers, duik­in­struc­teurs en an­der per­so­neel van een luxe-re­sort wa­ren, ter­wijl ze on­der­tus­sen met ge­vaar voor ei­gen le­ven men­sen weg­smok­kel­den over de Ro­de Zee. Ik zou het niet ge­durfd heb­ben. In die tijd was Su­dan geen vrien­de­lijk land om als spi­on ge­pakt te wor­den, ze­ker niet als jood­se spi­on. Een stand­rech­te­lij­ke exe­cu­tie op een za­ter­dag­mid­dag – tus­sen een ge­zel­lig win­ke­lend pu­bliek op een plein in Khart­oum – was bij een even­tu­e­le ont­dek­king toen­ter­tijd de meest waar­schijn­lij­ke af­slui­ting van de mis­sie. De hei­lig­heid van het (men­se­lij­ke) le­ven be­te­kent na­me­lijk niets voor veel Mos­lim-sta­ten, ook in Su­dan niet. Dat is me al va­ker op­ge­val­len. Toch weer­hield dat he­le on­fij­ne voor­uit­zicht de­ze agen­ten niet om hun ge­loofs­ge­no­ten te hel­pen. Je kunt zeg­gen wat je wilt over Is­ra­ël en de Mos­sad, maar ik heb hier toch bui­ten­ge­woon veel res­pect voor.

Voor de lief­heb­bers staat hier­on­der de fol­der van het re­sort. We gaan er meer van zien want er wordt een film á la “Schindler’s List” (1993) van ge­maakt, met een van mijn fa­vo­rie­te ac­teurs Ben Kings­ley. Vol­gens mij wordt dat een au­then­tie­ke aan­ra­der.


*Even een in­ter­mez­zo: in die­zelf­de lijn ver­oor­loof ik mij­zelf een bij­zon­der gro­te waf­fel te heb­ben over al­loch­to­nen – én au­toch­to­nen – en vind ik de do­cie­le ma­nier van dis­cri­mi­ne­ren die de Ne­der­lan­ders be­zi­gen meest­al toch wat ama­teu­ris­tisch over­ko­men. Min­der­he­den – voor­al on­der el­kaar – zijn daar veel be­ter in. Dat weet ik uit ja­ren­lan­ge er­va­ring. Die la­ten na­me­lijk geen spaan heel van el­kaar (en van “die Ne­der­lan­ders)”…

Trump en Ko­len, veel dom­mer gaat niet…
Gaan als een Chi­nees…
T⛪UIS | MUURK✍NT | | Carlito, ergo SUM! - JAARGANG 8 | ◬