Vet & De­men­tie: Fast­Fee­ders wor­den dom­mer

Als op­maat voor mijn eer­ste aan­te­ke­ning van 2012 dacht ik op te moe­ten schrij­ven dat de Chi­ne­zen én de Hac­kers van de Cha­os Com­pu­ter Club op het 28C3 con­gres in Ber­lijn een man op de maan wil­len zet­ten. Moet kun­nen, dat en­thou­si­as­me. De Chi­ne­zen zul­len er – net als de Ame­ri­ka­nen des­tijds – een enor­me tech-boost van krij­gen, die ze in de de­cen­nia er na te gel­de kun­nen gaan ma­ken.

Die hac­kers zul­len het wel niet gaan ha­len, maar die hou­den zich voor­lo­pig waar­schijn­lijk on­der ho­ge pri­o­ri­teit be­zig met het Go­bal Grid, een sa­tel­liet clus­ter ah la Ga­li­leo, het Eu­ro­pe­se GPS ini­ti­a­tief dat de V.S. met haar ruim­te-ij­zer bui­ten spel zal zet­ten. On­ze hac­kers­vrin­den wil­len een on-cen­su­reer­baar In­ter­net via hun ei­gen sa­tel­lie­ten re­a­li­se­ren. Ik denk dat ze goed be­zig zijn. We kun­nen er Wil­li­am Gib­son op na­slaan waar­om.

We­ten­schap dus, dat is wat als eer­ste mijn klier kie­telt. Maar uit de ruim­te komt het niet. Ik zie een veel in­te­res­san­ter stuk­je langs flit­sen waar ik ei­gen­lijk veel aler­ter van geraak. Uit het blad Neu­ro­lo­gy komt een ver­ont­rus­ten­de bood­schap op­doe­men, na­me­lijk dat mijn Fast Food ver­te­ren­de me­de­mens de­ment gaat wor­den.

Fast Food, zo stelt het on­der­zoek in Neu­ro­lo­gy, laat na­me­lijk de her­se­nen krim­pen. Er zit­ten te­veel slech­te en geen goe­de vet­ten in. Een on­der­zoek waar­bij Fast­Fee­ders 30 jaar lang ge­volgd zijn, laat dit bo­ven el­ke twij­fel ver­he­ven zien. Ver­za­digd vet, daar gaat het om. Die ver­slech­te­ren de door­bloe­ding van je snap­per­tje, waar­door je op een ge­ge­ven mo­ment zo wa­zig als een deur wordt.

Ik had het kun­nen we­ten. Die twee keer dat mijn kin­de­ren het voor el­kaar kre­gen om mij zo’n Bur­ger-tent in te krij­gen, heb ik eens om mij heen ge­ke­ken en vrees­de al, dat de ge­mid­del­de men­ta­le slag­kracht van al die glim­men­de smik­ke­laars niet veel soeps kon zijn. Het is jam­mer­lijk ge­noeg nog steeds zo dat de la­ge­re so­ci­a­le stra­ta een ri­si­co­groep zijn, om­dat ze te goed­koop, te veel en te slecht eten. En als je al die ge­luk­ki­ge blik­ken ziet bij het stuk­bij­ten van een lucht­brood­je kan­ker­ver­wek­kend rund­vlees met nep-groen­te, dan zie je de de­men­tie al zacht­jes glo­ren. Nu we­ten we – met dank aan Neu­ro­lo­gy – dat het nog echt waar is ook: er wor­den he­le ge­ne­ra­ties – en he­le na­ties – groot on­der de in­na­me van schrik­ba­ren­de hoe­veel­he­den bag­ger­voer. En die krij­gen straks nog al­le­maal stem­recht ook.

Ik ga even wat eten, want ik krijg in­eens een enor­me hon­ger. Ik heb nog wat Pas­ti­chio staan, dacht ik. Wel een Fri­ulaan­se, ui­ter­aard.… Se­ri­eus wor­den kan la­ter al­tijd nog.