Bau­det, re­de­naar. En dan?

Het is maart 2019 en het land staat aan de voor­avond van een be­stuur­lij­ke clus­ter­fuck. Het ge­me­ne volk heeft het start­schot ge­ge­ven voor de ver­kie­zing van een se­naat dat bol staat van het po­pu­lis­me. Is dat een pro­bleem? Ja, want on­ze Eer­ste Ka­mer der Sta­ten Ge­ne­raal zou ei­gen­lijk niet al te po­li­tiek moe­ten zijn om haar taak als toet­send in­sti­tuut goed te kun­nen uit­voe­ren. Po­li­tiek hoort voor­al in de Twee­de Ka­mer thuis.

On­ze fa­len­de de­mo­cra­tie wordt met de dag dui­de­lij­ker. Ik zou kun­nen uit­wei­den over het waar­om er­van en mijn on­der­tus­sen sterk groei­en­de an­ti-de­mo­cra­ti­sche sen­ti­ment. Laat ik dat niet doen. Ik ben geen an­ti-de­mo­craat en wil het ook niet wor­den. Wel zie ik ge­rom­mel bij een elec­to­raat dat on­be­kwaam, on­ge­ïn­for­meerd en on­be­trok­ken is. Het pro­bleem dat daar­uit ont­staat vormt nu de groot­ste par­tij in de Eer­ste Ka­mer, met aan het ide­o­lo­gi­sche roer een po­li­ti­cus die wel veel scheert maar wei­nig wol pro­du­ceert.

Bau­det heeft ge­won­nen. Zijn over­win­nings­re­de be­loof­de niet veel goeds. In­hou­de­lijk schurk­te de­ze dicht te­gen het fan­ta­sie­rij­ke en waar­heids­vrije we­reld­beeld van Trump aan, qua re­to­riek en het aan­pa­len­de ges­ti­cu­le­ren is Bau­dets erf­la­ter een stuk min­der on­schul­dig. Zijn fy­sie­ke al­lu­sie gaat te­rug naar het Duits­land van de la­te 1920’s en is hui­ve­ring­wek­kend. In­hou­de­lijk was Bau­det voor het volk ge­past on­na­volg­baar.

Bau­det is een be­gaafd re­de­naar, een kwa­li­teit die ook de heer A.H. be­zat toen hij de Wei­mar-re­pu­bliek met een zwak­ge­tem­de storm ver­o­ver­de. Van de laatst­ge­noem­de was het de eni­ge kwa­li­teit, voor de eer­ste geldt he­laas dat hij in­tel­lec­tu­eel nog hout snijdt ook en daar­mee meer weg heeft van Mus­so­li­ni dan van Benito’s slap­pe teu­toon­se af­trek­sel. Bau­det is eli­tair op een wij­ze die het volk lijkt aan te spre­ken; hij is in staat het mes­si­as-sen­ti­ment in po­li­tie­ke winst om te zet­ten en het elec­to­raat met een vei­lig va­der­ge­voel voor een (naar mijn me­ning veel te) groot deel in zijn voor­deel te mo­bi­li­se­ren. De zeer on­fij­ne con­sta­te­ring die daar­bij hoort is dat een for­se kluit Ne­der­lan­ders niet veel be­ter is dan de vol­ge­lin­gen van de ster­ke man­nen in het eer­ste deel van de vo­ri­ge eeuw. Vol­gens mij heb ik het al eer­der ge­zegd: de in­ter­ne bu­si­ness-lo­gi­ca van de ge­mid­del­de Ho­mo Sapiens laat dat toe. Even­wel is het een veeg te­ken van on­ze cul­tu­re­le en po­li­tie­ke re­gres­sie.

Wat zei Bau­det on­der an­de­re? Dit dus:

De kie­zers in Ne­der­land heb­ben net als de uil van Mi­ner­va hun vleu­gels uit­ge­spreid, heb­ben hun wa­re macht ge­toond. De uil der wij­zen is gaan vlie­gen en heeft de he­le aard­kring in be­we­ging ge­bracht.”

“Het is een ma­so­chis­ti­sche ket­te­rij, dit ge­se­cu­la­ri­seer­de zond­vloed­ge­loof dat zich in on­ze tijd heeft mees­ter ge­maakt van de har­ten en gees­ten van on­ze be­stuur­ders. Een ma­nie ver­ge­lijk­baar met de dood­s­cul­tus die ooit Paas­ei­land teis­ter­de. “

“Wij moe­ten boe­ten, zo pa­pe­gaai­en de machts­zoe­ken­de be­stuur­ders van dit land de eco­lo­gi­sche ho­ge pries­ters na. Het is pu­re oi­ko­fo­bie, pu­re zelf­haat.”

“Ons land maakt deel uit van die be­scha­vings­fa­mi­lie. Maar net als al die lan­den van on­ze bo­re­a­le we­reld, wor­den we ka­pot­ge­maakt door men­sen die ons juist zou­den moe­ten be­scher­men.”

Okay, ik be­grijp wat hij zegt en snap ook de de­bi­li­teit van zijn be­toog; én de ver­wij­zing naar een twij­fel­ach­tig mens­beeld. Maar als ik de ana­ly­s­ten goed be­grijp dan is de­ze war­taal zoe­te koek voor het ge­peu­pel dat waar­schijn­lijk geen idee heeft wat het krijgt voor­ge­scho­teld. Wat zegt mij dit? In ie­der ge­val dat in­houd een alar­me­rend stuk min­der be­lang­rijk is dan vorm, en dat is in het po­li­tie­ke me­tier nog nooit een goed te­ken ge­ble­ken.

Meer over Bau­det op dit we­blog vind je hier. Dan laat ik ook nog even Freek de Jon­ge en Jos Col­lig­non aan het woord/beeld:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *