Inter-planetair bowlen: bijna raak

Bij­na raak… (klik voor vergroting)

We heb­ben weer eens onge­lo­fe­lijk veel geluk gehad. In de nacht van woens­dag 31 juli op don­der­dag 1 augus­tus zijn we op een haar na geraakt door een stuk ruim­te­steen met een door­sne­de van onge­veer 100 meter. Het vloog op zo’n 71.000 kilo­me­ter afstand tus­sen de maan en de aar­de door. Ter ver­ge­lij­king: de par­keer­hoog­te van een huis-tuin-en-keu­ken satel­liet is slechts de helft van die afstand, zo’n 36.000 kilo­me­ter; de maan staat iets min­der dan 400.000 kilo­me­ter bij ons van­daan. Het stuk puin dat langs onze pla­neet scheer­de deed dat dus op ruim min­der dan 20% van de afstand Aar­de-Maan. In kos­mi­sche ter­men is dat een authen­tie­ke “near miss”; of beter, het was bij­na raak!

De Toen­goes­ka-explo­sie die in 1908 min­stens 2.000 vier­kan­te kilo­me­ter bos plat­leg­de, moet onge­veer deze maat heb­ben gehad. Ondanks dat de Toen­goes­ka-steen op 8 kilo­me­ter hoog­te in de atmos­feer explo­deer­de en het aard­op­per­vlak niet raak­te, was de scha­de aan land enorm.

Het behoeft wei­nig fan­ta­sie om je voor te stel­len wat deze recen­te rots voor een spoor van ver­nie­ling had getrok­ken als hij was geklapt boven een ste­de­lijk gebied zoals de Rand­stad. Daar zou nu wei­nig meer van over zijn. Het Neder­land­se volk zou zijn gede­ci­meerd tot op 10% van haar hui­di­ge groot­te en de hip­pies die vin­den dat we met min­der men­sen op deze aar­de moe­ten wonen zou­den op hun wen­ken zijn bediend.

Niet om het een of ander, maar ik over­leef lie­ver tot de res­pec­ta­be­le leef­tijd van een jaar­tje of 100. Ik heb er geen enke­le behoef­te aan om te wor­den ver­dampt door een extra-ter­res­ti­aal object waar­mee ik geen enke­le rela­tie heb. Het recen­te inci­dent wijst ech­ter op een reële kans dat dit kan gebeu­ren. We heb­ben niet alle ruim­te­puin in de smie­zen en we kun­nen eigen­lijk ook maar wei­nig doen als er echt een keer een eigen­wijs stuk steen op ram­koers met onze pla­neet ligt. 

Wat het ons leert is nede­rig­heid. We zijn op kos­mi­sche schaal minus­cuul, onbe­te­ke­nend en heel erg kwets­baar. We stel­len als mens­heid eigen­lijk geen ene fluit voor.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *