Kim’s Trump-card

Vrien­den voor al­tijd…

Voor het ko­men­de top-over­leg tus­sen Noord-Korea’s Kim Jong-un en zijn Ame­ri­kaan­se be­roeps­ge­noot Do­nald Trump heeft Kim een troef­kaart in han­den. De Ame­ri­kaan­se ama­teur-pre­si­dent heeft na­me­lijk veel te ver­lie­zen: zijn ge­zicht.

Voor een man wiens ij­del­heid on­der­tus­sen le­gen­da­risch is, moet een pu­blie­ke fuck-up zo on­ge­veer wel het erg­ste zijn dat er be­staat. En dat leek nu pre­cies te zijn waar Trump naar sol­li­ci­teer­de. Ie­der­een blijkt van zeer goe­de wil als het om dat top-over­leg gaat en de bei­de Korea’s zijn in de laat­ste twee maan­den ac­tie­ver met el­kaar be­zig dan ze in de 20 jaar er­voor ooit wa­ren. Het waar­om zul­len we waar­schijn­lijk nooit echt we­ten, maar één ding lijkt mij als een paal bo­ven wa­ter te staan, en dat is dat Kim van de sanc­ties af­wil die zijn land, zijn volk en on­der­tus­sen ook zijn eli­te de keel af­knij­pen. Kim wil dus za­ken gaan doen en doet daar­om de ene con­ces­sie na de an­de­re, waar­schijn­lijk ook met zach­te dwang ge­mo­ti­veerd door Oom Chi­na.

On­der­tus­sen is blaas­kaak Trump, ge­heel zijn ei­gen gril­li­ge en on­be­re­ken­ba­re ge­zwalk vol­gend, de eni­ge ech­te de­sta­bi­li­se­ren­de fac­tor die de­ze drei­gen­de top­ont­moe­ting door­lo­pend op los­se schroe­ven zet. Het past goed in Trumps “be­leid” over bij­na al­les wat hij tot nu toe aan­raakt: dat heeft hij na­me­lijk niet. Hij doet maar wat, geeft zijn bek een wil­le­keu­ri­ge duw en doet dan net als­of hij iets heel in­tel­li­gents heeft ge­daan. De zelf­ge­noeg­zaam­heid druipt ver­vol­gens van zijn ad-hoc ge­kluns af, waar­door slechts nog ver­van­gen­de schaam­te als sen­ti­ment op zijn plaats is.

Dat laat­ste geldt na­tuur­lijk voor­al voor de ar­me toe­schou­wers van Trumps on­na­volg­ba­re groot­spraak. Daar­on­der zit­ten niet al­leen men­sen van zijn ei­gen staf, maar on­der­tus­sen ook het com­ple­te jour­nail­le (in­clu­sief het Trump-ge­zin­de FOX-News). Als je hem volgt in de Ame­ri­kaan­se me­dia – en dan voor­al via de com­men­ta­ren van mees­ter­ko­miek Seth Mey­ers – dan zie je dat Trump open­lijk raas­kalt, re­to­risch kant noch wal raakt en ie­der­een die het on­ge­luk heeft om in zijn buurt te staan het zeer on­ge­mak­ke­lijk maakt. Let op, een fik­se waar­schu­wing is op zijn plaats: Seth Mey­ers com­men­ta­ren zijn niet goed voor je ver­trou­wen in de Ame­ri­kaan­se po­li­tiek óf in het zelf­rei­ni­gen­de ver­mo­gen van de Ame­ri­kaan­se de­mo­cra­tie.

Wat is dan nu de re­den waar­om ik denk dat Trump zal bij­draai­en van zijn aan­van­ke­lij­ke wei­ge­ring om de top te la­ten door­gaan? Er zijn er vol­gens mij een paar: ten eer­ste is het op­bla­zen van de Iran-non-pro­li­fe­ra­tie-deal zo slecht ont­van­gen door de rest van de we­reld dat het ook de ver­hou­din­gen met Eu­ro­pa op los­se schroe­ven heeft ge­zet. Het ge­volg daar­van is dat Eu­ro­pa zich (ein­de­lijk) zal los­ma­ken van Ame­ri­ka en wel­licht de he­ge­mo­nie van dat land als po­li­tie­macht van het Mid­den-Oos­ten zal bre­ken. Dat laat­ste is voor Ame­ri­ka – en Trumps mach­ti­ge Ha­vi­ken – slecht te slik­ken, dus het in­ter­ne ge­so­de­mie­ter dat Trump daar­mee in ei­gen ge­le­de­ren (ul­tra-rechts Re­pu­bli­keins) on­ge­twij­feld heeft ge­kre­gen kán hem een les­je heb­ben ge­leerd. Het zijn na­me­lijk die Re­pu­bli­kei­nen die hem on­danks zijn abo­mi­na­be­le kwa­li­teit als be­stuur­der nog in het za­del hou­den.

De twee­de re­den is Trumps angst om voor de he­le we­reld op zijn bek te gaan. De­ze man noemt zich­zelf voort­du­rend “zeer rijk, zeer in­tel­li­gent en zeer ef­fec­tief”. Het pro­bleem is al­leen dat de fact-chec­kers in Ame­ri­ka on­der­tus­sen door­heb­ben dat hij ei­gen­lijk he­le­maal niets voor el­kaar krijgt; zelfs niet met een over­we­gend Re­pu­bli­keins Con­gres én di­to Se­naat. (Uit­zon­de­ring: de Tax Cut voor de su­per­rij­ken ten kos­te van de mid­den­klas­se.) Of­wel, het zou kun­nen dat zelfs de­ze we­reld­vreem­de half­bak­ken nep-po­li­ti­cus be­gint door te krij­gen dat hij steeds min­der se­ri­eus wordt ge­no­men. En dat moet ste­ken voor een pro­fes­si­o­ne­le nar­cist.

We gaan het zien. Ik tip voor­als­nog dat de top door­gaat, even­tu­eel zon­der Trump maar wel met de bei­de Korea’s. Als Trump er straks niet bij is en er wordt des­on­danks een his­to­risch ak­koord ge­slo­ten, dan zal hij zijn strop­das op­eten van­we­ge de ge­derf­de roem en zijn de­fi­ni­tie­ve dis­kwa­li­fi­ca­tie voor de No­bel­prijs voor de Vre­de (…die de bei­de Ko­re­aan­se lei­ders dan na­tuur­lijk wel krij­gen). Dat laat­ste is waar­schijn­lijk re­den drie waar­om Trump ei­e­ren voor zijn geld zal kie­zen en op de top aan­we­zig zal zijn. De Ko­re­aan­se lei­ders we­ten als door­ge­win­ter­de po­li­ti­ci hoogst­waar­schijn­lijk heel goed dat ze de­ze kaart in han­den heb­ben. Trump is een en al win­dowdres­sing, dus een bui­ten­kans op een hoog-pro­fiel plek als de­ze – in de schijn­wer­pers van de we­reld­ge­schie­de­nis – zal hij niet snel la­ten lo­pen.

Ik kon het niet la­ten om mees­ter Jos Col­lig­non hier te ci­te­ren.… 🙂