“Zen as Fuck” – Boeddhisme, hét platform voor effectieve zelfdelusie…

Boed­dhis­me is een non-theïstische reli­gie die erg popu­lair is bij de door­snee wes­ter­se zweef-neef wiens maag niet sterk genoeg is voor de rea­li­teit van alledag.

Boed­dhis­me erkent niet één rea­li­teit maar faci­li­teert in die zin voor elk wat wils. De han­dig­heid van een der­ge­lij­ke exer­ci­tie en de ruim­te die het biedt “to not give a fuck” is onge­kend. In tegen­stel­ling tot een moreel voor­schrift zoals vrij­wel alle ande­re reli­gies dat bie­den, trekt het boed­dhis­me de lijn exact de ande­re kant op. Als je geen zin hebt in moei­lijk­doe­ne­rij, gro­te-men­sen-naden­ken of waar­heids­vin­ding, dan moet je boed­dhist worden.

Het is de essen­tie van het boed­dhis­me om vrij te zijn van alle behoef­ten en wen­sen die een mens in een toe­stand bren­gen waar­in hij wordt gefrus­treerd door iets wat hij niet heeft – of iets wat hij juist wel heeft maar niet wil heb­ben. Dat strekt bin­nen het spec­trum van rijk­dom naar ver­ant­woor­de­lijk­heid. Ik geef toe: het los­la­ten van diep­gaan­de wen­sen is een pres­ta­tie op zich en in zich­zelf niet eens een slech­te. Als de door­snee Jan-met-de-Pet bij­voor­beeld geen vlees meer zou eten omdat hij daar­aan niets meer ont­leent, dan zou de bio-indu­strie – nu ver­ant­woor­de­lijk voor een gigan­ti­sche mili­eu­druk op onze pla­neet – ver­dwij­nen als sneeuw voor de zon. Wij zou­den daar alle­maal beter van wor­den. Een­zelf­de soort voor­beeld, dat de col­lec­tie­ve wereld­be­vol­king even­eens goed zou doen, is de over­win­ning op (de van res­pect gespeen­de) macho-seks-om-de-seks­dri­ve, waar­van veel van mijn geslachts­ge­no­ten helaas nog last heb­ben. Het is enigs­zins spe­cu­le­ren, maar streep het man­ne­lij­ke drift-den­ken weg uit onze cul­tu­ren en feno­me­nen als pros­ti­tu­tie, sek­su­eel geweld en men­sen­han­del beho­ren subiet tot het verleden.

Ofwel, boed­dhis­me als wereld­re­li­gie zou op zich geen slecht nieuws zijn. Het zou onze aard­bol als het ware groot genoeg maken voor een bevol­king van zeker 20 mil­jard men­sen; dat is ruw­weg een ver­dub­be­ling van onze hui­di­ge bezetting.

Uiter­aard heb ik toch een pro­bleem. En dat is, zoals hier­bo­ven geschetst, de moge­lijk­heid die het boed­dhis­me biedt om alles op de wereld te redu­ce­ren tot menin­gen over en ver­sies van de wer­ke­lijk­heid, waar­uit vrij en naar behoef­te kan wor­den gese­lec­teerd. Gek genoeg past dat goed in deze tijd van Trumps “Fake News” en het (pseu­do-)“weten­schap­pe­lij­ke” bedrijf zoals dat door de bevol­king van FaceBook wordt uit­ge­oe­fend. Boed­dhis­me is daar­naast een zeer geschikt instru­ment voor de reduc­tie van per­soon­lij­ke ver­ant­woor­de­lijk­heid en begint daar­om – zoals ik zelf heb mogen obser­ve­ren – bij­zon­der hip te wor­den bij die beruch­te Patat­Ge­ne­ra­tie; zij die in de jaren ’70 van de vori­ge eeuw wer­den geboren.

Om een lang ver­haal kort te maken: ik ver­af­schuw het mis­bruik dat van het boed­dhis­me wordt gemaakt als ware het een super­markt waar­uit je de mora­li­teit kiest die jou het bes­te uit­komt. Ik wil niet zo ver gaan om te stel­len dat de Domi­ni­ca­nen van wel­eer (de Hon­den van de Paus) op een moreel zui­ver spoor zaten met hun uiterst dode­lij­ke inqui­si­tie, maar vrij­blij­ven­de zwe­ve­rig­heid is iets wat hun in geen geval kan wor­den ver­we­ten. En laten we wel wezen: die inqui­si­teurs heb­ben aan de wieg gestaan van alles wat we nu chris­te­lij­ke deug­de­lijk­heid noemen.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *